# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0035 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0035?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 15, page id 1684860695:0035 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=35 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000035.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DEFENDDHEPR SCRTETORES PRADICATOR. plurimum macerius cantum congerune rariasque cogi- tiones, vix cerri alicuius argumenei, auc ordinis habi- EA FACIOHC. Sed verinque, re solei, in excrema ricia impingirur Duis enim probet nimis Colliciram, et Cemper in cas- dem particiones quasi aliquod carmen Ccriberetur RecUF- rentem concionem: Nam re coresie Cranacensis lua Rhecorica Christiana obfernar, nulla mechodus dicen- Di riciolior est ea cuilicer praestancissimae OTatOT quaL ad larum adhxrescir. Idque lugillar Hlorarius de arre Poerica exemplo Cyrharadi: Ridetur corda qui semper oberrat endem: affectarum nihil probari porelt: nam vE egregie Seneca: Nonne etiam qui accurate loquetur, idem 5 putide loquiture Ac quis ab hoc ririo excuser parciciones Tolemnes, de Perpecuasin nonem parres, quae rarius à Concione quam a corpore humano manuum in decem digitos Aissura absinc: Duarum rix rilum apud Oratores auc SS. VP. Craecos, rel Lacinos verae eloquenriae parences relti- sium exrec: ec si exemplis curari se reline; nullum sup- Deratnil concionatorum a duobus, auccribus saeculis quibus videbatur fere exrincta eloquencia, ad Constan- cinopolicanum rsque excidium, à quo TeMPOTCOPeTA Craecorum, quostraec clades in Tcaliam deiccerac, ali- quanculum ars Oratoria relpirauie. Oprimos icaque morum e Sacra Doctrina, sed pessimos eloguentix Masistros sibi deligune, qui huiusmodi parcicionum AUFhOTeS SEGUUNEUT, Nec illa ab aneiguis Parribus et Oracoribus adede- normis exerracio contingere porest cirra rera eloguen- cis granissimam noxam: Nam memininelcio quo lo- co, meapud Fullium legere, hoc dictare Oratoriam ar- cem à Poetica, quod illa rno genere conrineatur, ilta vero ad plura diverlstima pareac: Tlinc dilcrimen illud obseruat Tullius Poecae nomen et laudem pollequem allequi, licet Homero distimilis esse relic, A ab Rpico carmineabltincat, e Odas cum Pindaro, Elegos cum Callimacho. Comcedias cum Alenandro, Fragaedias cum Sophocle Ccribat. Verum Oratoris parres nemoim. plebir, nisi ad Demosthenis similicudinem accedar. Ouia rno genere concinerur cora lxcars, gux in Demosthe-