# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0036 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0036?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 16, page id 1684860695:0036 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=36 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000036.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. F1B, IV. SECF. Y: ere eminee. Veinde agnoscas à verx clogentix eos ab: duci sudio, de leude excidete, qui id sbi perperuo indi. cunc, quod scriptorum, qui ab Elogencia maximé commendentur, nullus rurparic. Forre Excernimaxi. eFilpani ve id vicium effugiant, e aissimiles sine Gallis, rix rilam adhibene parcitionem: multa conge- cune nihil distinsmunc. Verum nelcio qu’a parre grauius pecceeur, vel nimis Collicica cadem que parcium Concio- tis divisione, vel nulla parcicione adhibira. Praerer hoc exeremum virium aliud hiabene eispani; 2 quo longius ablune nostri, vemeras argurias perpe- ino exptene, e ica subeilicaribus capiantur, ve rideantue Tolida fugere, e Fastidire. IIIud miror qui heri postie ex eadem gente a Deodifferre scriprores alcerieos (qua les Sune Dina Fhexelia Foannes a Cruce, Goranacensis Rodrioues, Aponce, aliique innumeri,) a scripeorio bus concionum. Nihil Colidius, altius, Calubrius ad componendosmores, vel divinius e etticacius ad cien- dos affectus sibris (pirirualibus qui ex Elispania pro- deune nihil istis dissimilius, nihil frigidius ad piecarem. aue inepeius nonnullorum Concionibus quae inde ad sos perveniune. Vead nostros redeam, non dubiro ora- eorix perinde ac reliquis arribus imitandam nacuram esse, qua licer corpus humanum aliaque nobiliora opi- Acia mulciplici organorum faculcarum suppellectile componae ee instruac: tamen distinctionem par- eium ad incolumicarem, magis quam ad decus insti- eucam, ridecur occuleare e inducta carne, aeruum ner. vorum que collixicionemi, reluti quodam Fuco et relo cegere _ obnoluere. Iea plane orationem instar corpo- ris humani infniris dabio parcibus conticiendam, sic tamen re sicue de conceneu rocum, aic Seneca, distinctio contula omnium excer, laceat lingulorum; a quo genere composicionis quod nacura commendae, longistime ab. unt nostri concionarores anxia illa, et rbigue eadem Similium auc dissimilium Concionis parrium compase ec oltencarione. Qual non alia sine quae ad renustacem, de rires orarionis, rei eriam corporis conducane. Ad de hunc perpecuum Oracionis in eres de harum quamlibee intocidem parres distinctionem, non rnam, led ires rationes