# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0044 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0044?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 24, page id 1684860695:0044 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=44 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000044.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. A LEFD. IV. SFCZ T. rranseribere, vix crediderim muleis de causis. Primo quiasBrouius sciebat, hilloriam illam Fuille edicam a Marco Antonio de Dominis, qui in Angliam contu- serac, post Apostasiam à Fide, à dignicace archie- Dilcopali, de a Societate; nec porerat illum latere Au- choris intamia. Bc cum liber nocus, ac diuulsacus esset, imo e damnacus, non est credibiie Brouium historiam illam in Cuos Annales voluisse eransferre. Deinde For, ac tanca unc in ca historia concra Summos l’onrilices, contra Romanam Pccleliam, re non porucrie Brouius ita cacuure quin renenum, quod rndequaque crumpit, non annocaret. Juidquid eandem sic, audanda cAt B20- uii caucela, quod nouam operis recognitionem postu. larie, remalo, s quod erat ex nesiisentia natum, con- Sulerecur. Neque simile est de Rangolii riri docti, ee Relivioli libro, quia isti inhaesic Vermilii, Peu Pecri Mar- erris venenum, quod ab Annalibus Brouii fuic amorum diligeneia re dicis, Capieneissimi Domini ETilarionis Ran caci. Juare erso Ransolii damnas cenluram, et ODcas Brouii, cum rnusprodierie emendatus, alceri detuerie Paris charitacis, aUE PTUdeNCIX COFFCDEOF? Oux ad lonsum reters de F. Thoma Vrallens, ec Ni- colai Frinet commencario in opus Auoustini de civita- cC, e rocasignorancias, ineprias, gerras, de anilitares. Hlaec inguam omnia a doctis probantur, ee eodem sen lu habentur apud ambrohium Calepinum, in Theacro ricx humanae, ec in Dictionario historico, quorum omnium operum periri sunc Auchores, ideo in hoc non immora- bor. Sed vellem ParIA LCDOHETC, MWIEA OCCUFTCTenE ex cuis Auchoribus, aut ex vio (olo Ludonico Alcazare in commentariis Apocalyplis per sexdecim annos cla- boraris, quorum pene puder Cornelium à Lapide, de veller solidiora, de quibus Caviencissimus Procancella- rius Verrius ab vno e Parre doctororarus, quiâ deillo opere cenlerer, respondie vir modestissimus, huchorem Deotundissime Commiasse, sed absir ve cuum ricium imi- ter, recacenda, aur pudenda cuulgem. Mtirum fane est Theophile, ce ita per concempeum, ecacerbe excipere Thomam Vrallens, rirum quem non Tolum boni omnes semper laudarune; sed ipsimer inimi ei, omniumque porencimus Ludouicus BaVaruS ad-