# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0067 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0067?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 47, page id 1684860695:0067 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=67 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000067.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine # Lines: 51 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ie cene 1d0. aA. IDC. C1. 1oCA. igua nInE VENDICANErE A MIENDACTO. venie, d qua iussus siccacere, nihil contra veracicarem Deccabit, E neset id SCire, quo Sen (U INFCTPFETANEUE Tancti Pacres Chrictum discipulis Cciscirancibus quando- nam fucurum essee iudicium, Calua reritare respondisle, hoc lenescire, nempe re Legaci xeterni Parris ad ho- mines pertonam screbae, quos mulca nomine illius qui semiserat, docenda habebat praeter diem iudicii, quem occulcare referebat ad hominum lalurem. Cxcerum l lemora compararione (chola ad Scholamz quam re ere adrem, e ad bonum Ecclesiae nihil acri- nec, aliam incamus nobis ad defersionem necessariam Theophilinobilcum, se cum luis consorribus: Cerrissimum est innumeris arrumentis, illum pra caereris qui unquam Ccriplerune, amplictimam sibi aliis- que indulsere menciendi, ec calumniandi licenciam, eamque calcasse riam quam diximus a Dicaltillo inicia- tam. et Aracam, nempe quodlibet calumnix genus, quamlibec Fallum, ec aErOx, adverlario in portarx ad Cummum esse peccarum reniale, ratione menducii quod adhibetur, nullum que demnacionis arernae infer- remecum, auc periculum. In ca vero haeresi seu opi- nione esse Theophiium mulea persuadene. In primis quod milliesiam connictus sic etiam instantemmOEtE, de iudicio divino, luos libros ad opinionem Dicastilli tan- quam ad certam regulam conticere, id est horrendis calumniis infarcire, nullo pudore, nullo damnarionis mecI. Deinde cum Koma essem, quidam Ade dignus, reculie ab Antonio Diana qui nuper obiic dictum, Theophilum pucare sibi FalCa quacum que scribere ince- grum, Ceu licicum esle in eos qui librorum luorum edicionem impedirene: à qua opinione ipsemet Diana abhorrebar, neque peccacum illud Theophili exculare Poceracisipse de quo dicebatur, Ecce qui tollit peccata mundi. Flis adde Theophilum Lusduni MaGNaM vitX paF- rem exesille mulrisque annis doenisse, ve non dubi- rem quin ab illo Consilium ex Falso rraducendi cos, quibulcum aligua incercedic simuleas, hauserie, qui post acerrimas concentiones cum rno ex praecipuis nobilis- simi Cleri Lugdunen(IS OIHI CONHITIOFUM GCMCRC exeF- cirus, ne execpra quidem adulrerii, et herelis in illum