# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0074 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0074?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 54, page id 1684860695:0074 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=74 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000074.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. L+B. TV. SECT. I. de Republicaapum, qua parem Docrina Panctirarem AIberci pFODaNE. Oeinde Falicisimum, et Canctissimum ab incunabulis Ordinem excicisse hoc est argumenco luculencissimo. quod cum lordane secundo Gienerali mortuo, renrum eset ad succesoris electionem, aequaris AIberrum inter, ee tlugonem a S. Charo lustrasiis, consentum est ab Flectoribus in certium, virruce, ac Cancticare, duobus veica dicam aemulis nihilo inferiorem, scilicer in Pan- ctum Rarmundum. Pe hunc Ordinem, cui calium, e cancorum ricorum copia, e optio dabarur in Generales qualem delectum nullus Ordo hactenus rnguam ha- buir) rule Perrus mendaciorum esse arciticem: Flanc FOr- te vetrus sualerie calumniam, parem, si nobis mericis e Panecicare, Cua, vel in aliena historia proculerie electio- neM. Terrio incer illusrissima monumenta Ordinis super- est Flumberri quinei Generalis Epistola, Basilio, ee Am- brolio digna, alberro ad Archiepiscoparum Ra- cisponensem assumptum, scrivea, qua reluci arrocis. mum crimen illi improverar, hanc dignicarem non reculacam, ad ditque malle se ridere Albercum Fercero iaceurem, se ad enmulum efferendum, quam sede Epis- coxali sublimacum. Haec eria de AIberro reltimonia, probane, necillum Fuisse mendociorum Auchorem, nec Dominicanos in corrumpendo, de mentiendo onauos; quando quidem Dominicanorum capue, de Generalis maluisser illum Cuis manibus interre sepulchro, quam ridere in Thro- no Archiepilcopali sedencem. Cerre qui dignicatem hanc dedecori verrebant AIberto, _ eius sloriX MaCU- Jam repucabane, non erane gnaui, reru Theophiledi. eis, in eius libeis mendaciorum Cordibus maculandis, quandognidem eeore ferebant illum enectum ad Bono- ses cum aliquo decrimento relisio (x humilicaris, quaun vnice amabanE. Si aliqua ris alcreli species lubellecus cortubcelo, qu2s obiicis a Parribus nostris in alberrum, in Achana- sium inductas, licee non omnino peccatum colleret, quod in homines incerra famae decractionis admicis, leua- ret, auc minveret. Sed quid dicam : Thelim per se