# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0162 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0162?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 142, page id 1684860695:0162 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=162 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000162.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. c LFD. TV. SECZ. VI. eiences de side controuersias, deferens eam anthorita: tem leriei Avostolorum, Laicis non exclusis: Huie deni in Vualdensem censurx inducie rerumque Socum sublcribencem, ec concludic suam accularionem, sed Vualdenses, quia inftenis sua atare virfuit, Cyriacarum Hlarprarum oneues effucere non debroit. Juis ad iltas roces non oblcupelcae, vel cohorreleu Non dubicauic eres superioris saculi praestancissimos Theologos; Canetirare etiam, auc Poncificali dignitace allustres, quorum omnium sapiencia fuit toci Concilio Fridentino admirationi, a de cora Ecclelia optimé merica, quorum duo fuereeriam a Contectionibus Im. Peracori Carolo V. Hlarprarum nomine eraducere: Oud Id vero de caula3 Hloc iptum injurix acrocitarem e Rurorem omnium de audacia Theophili auget: Ae discerpuntur Theologi celeberrimi, quod dignitarem, e auchoricarem corius Ecclesiae, vno Doctore pri. varo antiguiorem, e poriorem habuerine. Haec est Praecer odium in Dominicanos rnica conviciorum cauca. Canus lib. 2. cap. cicato; quaestionem illam incrica. eissimam enodac, nec solum eum haerecicis, sed eriam cum Doctoribus Cacholicis acerrime agicacam, num ad Eccleliam perrineat definire quinam libri Cacri sne admitrendi, vel quinam sine à Canone repellendi; d cum omnes conveniant id ad Eccleliam perrinere, non Parua quaestio (e offere, inquic Canus, an nomine Ec. dlesix Cignificemus Ecclesiam qua Fuir cempore Apolto: lorum, an fidelium Congresarionem qui modo sune, an porius Vniversam collectionem Christianorum d Baprisino Christi per Apostolos, et caereros succellores eorum rque ad haec cempora propasacum. Puxca hané eriplicem Ecclesix acceprionem (a qua lucem acce- Peura e haec quaestio) dinilx sune Theolocorum sen. cencia. Durandus, ee GerCon huiusmodi authoricatem Tacros libros approbandi, vel eriam nOn CaCEOS FCPTO- bandi, ad Ecclesiam referuine Edelium, qui cum APO: Rolis exricerune; Tonnnes vero Driedo Thomas Vual- densis hanc Authorirarem existimane reterendam ad Ecclesiam cerrio Pensu, e Raru aCcePEaMI, nempe ad seriem pacrum omnium, ec Fidelium ab Apostolis (UC: