# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0218
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0218?run=74
# Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5)
# Folio 198, page id 1684860695:0218
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=218
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000218.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

298
LIB. IV. SECZ. IV.
Paceo ex nostrae familix in Gallia a Paere Sebastiano
Mlichacli superioris (aeculi anno vlcimo inchoara, et ad
huncrque diem pronectâ primae disciplinae instaura-
eione, nihil censuiste dionum, quod actingeret, pEX-
ret concroversiam Parrum Occitanorum, qui Auchore
Parre Michaeli a Fundameneis crexerane domum ad
Canctitlonoraci, olim Tuburbium, nunc civiraris ri-
cum, ee domus alumnos: quali hoc distidium rnus
fuerie, auc certe praecipuus canea molitionis, e repa
racx observantiae regularis Fructus. Melius Pane de
Dominicanis, alto rerum quae ad illos spectane Clen-
rio, quam hâc selacione de Lectorum eriam iudicium
iustius meruisser. Infaelix plane est illud quodcumque
opus, etiam ad lanctiorem _c Arictiorem obleruantiam
susceprum, quod non innocuerit, nec apud histori-
cum locum obrinuerie, nili a contentionibus: absit a
nobis illud nominis, meo iudicio pestimi genus.
Sed condono ilta cerrio Perro, cum aliis duobus
communia, auc leviora. Duid rero ad hac eria atroci.
ma dicam, de libro execrabili Fuangelium aecernum
inscripeo, quem Dominicanis quali auchoribus cribuit.
non restimonio (quod aequo animo Ferrem,) Ced rnico
rerbo incerro dicebantur praedicacores esse illius libri
auchores Machaei Parisensis scriproris pestima hdci,
hominis schilmarici, e Innocentii IV. ac lubinde D0.
minicanorum qui summum Ponciticem peopugna.
rune, hostis aperrillimi:
Ouid ad aliud capur, mulco apud me dererius, ex
eodem Machao (revideantur labra Cuas lactucas in-
venisse,) quo retert D. Perum Mareyrem Cicter.
censibus nobis amicicia coniunctissimis ad huc crudi-
rionem piccarem, e cloquentium recencem lancti
Bernardi spirancibus, ignoranciam improperasse con.
niciis écriuio, d bubulcos ac ouium conlores per ludi-
hrium appellasse. Quid candem ad cerrium Capur in
Brouium, in paenam cemeriraris ob scripea haec duo
verba ad annum 1294. de Scoro volens nolens mortum
est, ex Paulo Tonio relara iussisse Summum Pontificem
ve ao annalibus Ecclchalticis in polterum scribendis
abstineret
Sand non cum iis de quibus obloquicur quam sibi