# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0232
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0232?run=74
# Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5)
# Folio 212, page id 1684860695:0232
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=232
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000232.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

22
EFB. V. SECT. IV.
heshobis dene causam, nonnullus restrae Socieratis
eis prae le culit. Cumm enim dOniO PaTEEMA ExCCDEUS, que
seniper Religiosis parebat, vidistet Granarensis opera,
quae reo consilio Frater comparauerae, in perperuum
velut concionacorem, qui familiam officii sui moneret.
Dolendum, est, inquie, hunc auchorem non fuisse nostri
onstituri: C5 haic dolori leniendo adivnxit: verum quid.
quid recondi um ex doctrina ascerica habet hic Author,
deprompsit ab exercitios spirimalibus Sancti Tenatii: quae
jurare postim e certis ardumeneis contrmare, Granz.
rensi omnino ignoca, auc ad minus non rita, nisi post
cdirum librum de Denorione, et Crarione, qui fuir pri.
vus ingenii Excundissimi Fructus, quem dedic quasi spe.
cimen, Fururorum operum, non cam errocinium,
quam operae precium, eaque Fcelicitare seripeum, ne
mulci optarene eo gradu delinere, quo iple incaepit.
Hluins libri exemplar penes me habeo edirionis Sal
mantiex anni 555. Qua praetatione ad Lectorem monet
edicionibus praecericis esse emendatiorem. Ho rerorem.
Pore haud scio an adhuc prodiistene Beaci Agnarii Exer.
ciris, nisi assencirem ijs, qui huiusmodi libelli Aucho.
rem concendune esse Carciam à Cilneros Benedicti.
num apud Moncem. Perracum: qua de re sencum nostrum
aperuIUS. LICCE verO GranaTenSIS INCeF APCerieOS
feripcores, eum locum, quem D. Thomashabecincee
Scholasticos, occuper primum: non camen e Bomini.
canis Eolus est. Mulci cum ex cadem Familis anceceslere,
adE Secuci TUNE.
Omicro Alberri Magni Capidissimum exactacum de
adhxrendo Beo, e Paradisum animae, FIumberri V.
Ccneralis Ordinis nostri de Insticurione Religiolorum
dibros, qui accendunc pierarem. Vulgari idiomace om
nium sentium, Ecriplere aCcerica, Savonarola lcalice,
Germanice Faulerus, eE FIenricUS SuZO, GalliCe PectUS
Aurscus, libri, qui inscribieur Scincilla Divini amoris
Auchoc. a quo si semoucas verba anciguaca, nihil al
deneius ad infammandos igne Divini amoris animos.
Adhoc cerrium capur percinene quae primo libro d.
ximus, de praelidiis ee adiumentis ab eadem Domini
cana Farmilis compararis, ad promonendum in Deum,
e Dciparam, e Dinos, in Fucharistiam culcum piun