# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0240 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0240?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 220, page id 1684860695:0240 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=240 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000240.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 220 EFB. V. SECZ. IV. Paulo FV. Summo Pontikce, BFCMEIUS MAGHUI PU cherana harelis columen, suo et aliorum praedicancium. ac procestantium Germania nomine, Librum porre. zerar supplicem Sigilmundo I. Regi Polonix, quo prc. cabatur ingrestum sibi in eius diciones, et Faculcarem praedicandi populis noui Euangelii. Rex carionibus nelcio quibus policicis, magis quam Christianis, non videbatur abnuere, e iam lumplerat calamum peri- cionibus sublcripeurus. cum Alclchior Mosticensis DO- minicanus corius Polonix quaesicor Aidei Generalis, increpidus e Apostolica liberrare, comperto Regis consilio. palarium insreditur, porrectum Resi calamum de manibus extorquet, libellum harericorum dilcer- Pic, eolque coram Regc riua roce, ardenci zelo pectore aspreditur, nec minori constantia aur felicitare exclu- dic Polonia reono, porram que in amplissimas regiones claudie, quam Thomas a Turre-cremata aperverae lu- dais ex Pispania eijciendis. Sed haec comparario prissionum Censim nos ad con. cionandi munus deduxic. DiCeE iEAGUC PCETUS, VEPTO. bec nos ansi invidis ex nostra ignorancii de basbarie orca, nos habere Tolum nomen Pradicatorum, alios vim ex celebricarem nobis Praeripere, qui APPaTaTS instruune rberiores ad rium concionatorum, ec eam arcem melius libris, e exemplis doceane: quasi nobis detuerine Vincencii Ferrerii, Cranacenses, ee alii innu. meri, ex anriquis ec recencioribus, maxime ex Icalia. Praclarissimi fuere nostra aerare Forinus, Hlebraus, Corrata, Campana, Riccardius, Zacchia, Nicolaus Fepori, cuius eloquenciam e erudicionem Cermania e Tcalia mirara est, quali Lopes, de Lanusa non suppedi- cenrcopiolisma rerum prompruaria: GUaL GFanaTeN- Eis velur alcer ruincilianus Christianus, huius arris re- sulasnon peaeleriplerie, auc suis libris non impleuerie. quolibet oracore Chrilti ano Felicius. Elistoria porius nobis rexenda esser, quam Apologia Etrellem reterre nomina omnium, ex omnibus (aeculis. e lingulis Christiani orbis parribus, celebriorum. Post D. Vincencium, quo superiorem, nec Forre parem 2b Apoctolorum cempore Ecclelia concionatorem non habuic, qux de Eieronymi Savonacolae eloquenie