# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0279 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0279?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 259, page id 1684860695:0279 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=279 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000279.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine # Lines: 46 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. O TRTAS DONTTNICANORDM PONTIETONMI. 259 rum nimia praedicacione; quali relim contemprum perinde Familiis, ac privaris reilissunum à nostrâ de- Pellere. Vecum cum humilicas Christiana incex virtares re- ponatur, quas rocamus morates; quae in medio posirx extremis riciis appecuntur, de edioeritare gaudene; praeierea cum Sacrrae Theophili, ab eo quod riccurem constituie, remperamento nos lonsissime semoueane: eesi vera sinc quae in nos scribie, non Colum in pro- fundiorem quam Tobum amici calamicarum abyctum. det praecipices, quod optandum fuerie; Led eriam nos impiostaciae, Ecclelia perniciolos, _ qua( (aCTOS _ incestabiles omnium diris denouendos; ec quonos de miccie, sele accollac alcirudinis gradu; nedum Xquitas pacitur, Ced eriam omnino exisir, his rbique, remo- dus aliquis adhibeatur, e adeo immane disparia aliqua FaTIONE COXGMENTUE. Hoc icerum icerum que olim denunciacum moneo mede praerogaciua lancticaris, eloguentia, a erudi- rionis, ee de mericis in Eccleliam cum Theophilo, auc quoquam alio nolle discepeare: ruro primas omnibus concedo. Omidisitur tam lonsa oratione, de rariare- rum omnis generis explanacione concendo. Domini- canos non esse, quos Theophilus sibi tinsic, aliilque enirieur perluadere, bonorum inuidos, de Olores, FC- clelia perniciolos, demedio collendos, iuribus _ OA- eiis quae haerediraria postident depellendos. Nec pu. tomeam destensionem his meris coerciram in Parris Condrani regulam peccare: Juare hac suspicione le- mota, accedo ad argumentum. Cerre s carera decstene Pradicatorum Oraini, quibus abundar relisionis, Ca- piencia _ Canetitatis OPHAIENTA, PFXTCT EreS à menO- minatos Pontifices, non est eoloco habendus, quo il- lum Theophilus deijcir. Nec dicat, quibus hi Domi- minieani Ecclesiae praeluxerune, vireuces aliunde quam ab instieuro haustas; illique veluc alienas esse. Nam consro, riri Sanctissimi eltari lune, se Polt divinx srariae liberalirarem, de opiculariones. quidquid (2 Piebant, auc cgerune boni, sux marri se debere: illi- quemulcis celtimoniis accepra rerulerune, de quibus primum dicam rniversim. 1 A 1