# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0285 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0285?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 265, page id 1684860695:0285 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=285 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000285.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. FTORDM PONTTETCVM SANCTETATIS, _C. 2C5 eas regiones; nec acquienie nih imperio Eugenii IV. addirisgraviorum centuraruminis, si parere detrectaret; e es amisse Colirudinis Ce aliqua spe aue cogicarione recrearet; ne dum rectem Cui ordinis, mores, ciculque Peruauie: Ced camera eriam clanem secum CemDer oc- stabar; quasi libercaris aliquando restirmendae pionus. inde iniquis magnacum conacibus pro iuribus Eccle- six invicto animo obliltenti. cum exerema quaequema la impii minarencur, exeracts sux cellae quam secum habebat, claue, relpondie, invicus Praesularum adiui, sed proillius iuribus morrem non cimeo: Ced nec (pC- rare aulim, marerrio indionus: S redice aa monacte- rium, prioremque stacum, hoc oraui onere depolito. per ros mihi concessum fuerie, immortali me robis bc- neticio deninciecis. Ouid non ceneauie Bartholomaus a Marryribus, ve Pontificarus derrectarer onus; e irmposicum excure- rets Taceo quae in hanc rem exrane Historia eins Calli- canunquam Caris landata. Caprinorum nullus. era- nissimo seruicuris iuso opprectus unquam mileriarum finem liberraremque ardencius expeciuit, auc magis auxie; quam ille Poncificacus abdicarionem, Relixio- nis porrum, primam que starionem quaesivit: idque rectatS est rCIPONIO VHO Ad GFANATEN SEM. LXFAL VeTD hiltoria Lulerana, e obmiltum prudenrer credo, gal- lica, guod fere superaret Adem, et a moribus nostris immane abhorreret: Scisciranei icaque nostro Grana- censi; an ester cranquilliori animo, e Formidines (u- Scepei ofticii, curbarione(que resedissene: imo, in quic, in dies invalescune; ee renoris quam sim mile- randus, iuranei crede, me deteriori Aacuesse, homi- ne praefocaro animam assente, quam negueat ad do- lorum Anem emitrere. Ouid de Pio nostro dicam eMulca referune illius vica scriprores Aorentissimi; quibus probane ejus ani- mum rebus humanis maiorem, ee intactum, sibique supremo Poncificatu exeremum periculum rimen tem, ee cogicancem eriam exemplo Caleltini V. Pon- cifiearum à se abdicare: acque hoc illo mentis ab omni ambiru alienissime aroumeneo, sibi D. Boromxi ani- mum devicis. In parrui successorem coris viribus