# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0318 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0318?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 298, page id 1684860695:0318 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=318 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000318.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. L. FB. V. SECZ. L. cures, ee laudes non Facile est exhaurire, ee exaquare ee prudeneis erat auchoris (qualem Pe hic non minus quam elegancem, ec pium probat; cacico etiam de industria proprio nomine, re hujus opcris longe nobilissimioloriam Fugiac,) emulcis selecta scribere: quae reiliora, orarioraque Lectori furura videbar: inso. lica vero qua Edem Collicitant, ac pene rincune; re austeriora debuerune, auc praecermirti omnino, aur molliri. Alia est enim addirionis et derractionis seu exdooerationis ex extenuarionis rario: addicio rix un- quam mendacii ricio carec, suppressio se rericentia incerdum laudem MeFetUE; Reque in hanc parcem declinasse authorem Expius demonstraui, re illorum suspicionem amoverem, qui in alteram parrem pec- casse ee Barcholomxo mulca aftinxilse, Fallo crimina- bancur. Idque aliquor exemplis qua hic Cubjiciam cuincebam. PAR AGR A PHYS QYFNFVS. Ricidiora mulca prudenter omissa, aut mitisata in historia Callica, ex Lusitana referuntur. et D D unum rnverlim monicum Lectorem relim; Scri. lprorem Calliex historia vlum duncaxar Castellana, quod cardius advenisser Lusicana, de pene ignotum illi esset illius geneis idioma, et Forre quae hic scribi- mus in Castellana quam non licuit perlerere, deside. TaNEUE. Et quamvis illa haberet; nihil mati est obmis. Are, iis de caulis quas insinvaui; qualia de mulea lune hoc articulo, ec alcero de mendacii calumnia a nobis xelaca. Ad primum capur nimii rigoris percinene, quae vico cuidam sibi conscientiam aliguo Relisionis sensu per- cellenci, ne peccalser Pontificatu, quo ram accurare de- Funsebacur, abdicaro; cepoluit Barcholomxus mepecca. ei maximi superbix damnorem, nisi meo loco Custi. ciendum eo digniorem me: de diligencius Ponriticis Parres obicurum, cereo credidissem. In idem recidis