# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0319 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0319?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 299, page id 1684860695:0319 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=319 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000319.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE BARTHOLOMRO A NIARZVRTOES. 299 quod advencanri succesori iam deplorata Colure le co festinasse officii causâ, et vr lc eius precibus com- mendaret, respondie se Deum pro illo rogacurum quod maxime cgerer. Mirum plane: quo ad CareTA VE- banicaris verba. mucus cum eller, incerjecta precum mentione ad implendas Pontificis partes, inter morien- dum rocalis factus cM, e 2d se rediie, quah adhuc sen- ciret otticii Paltoralis pondus inrolerabile. Aliud etiam habechistoria Lulicana, à Callicâ pru. dencer obmistum: quod a nostro rsu abHOFTCAL, PON rificiis licceris, quae ad Concilium Fridentinum Epi. scopos cuocabant, recepris, Pcarim le irineri Barrholo. maum accinxisse; nec consulro, auc lalutaco Rege; vel perica ad dilcedendum renis: nem pe a Launoii opinio- ne remorissimus crac, id genus porectaris habendi consilia, mere iuris esse Ecclehastici, non policici; d ad summum Poncificem, non ad Principes pertinere. Sed vereor, ne ea de causa Bartholomaum inter RO- manx curix palpacores reponar; quamuis hanc no- eam eluane, quae ab illo liberrime Dio IV. ee V. di- et2, aut seripra reculimus. Nec illo discessu sebastia- nuS R ex Lusiranix se inconsulro, e insaturaro, oftensus est; quasi suam, auchoricacem lasisser; sed curlorem ad illum misie, cum que assecurus est Dominica Palma- rum, occultaco primarus riculo, in quodam Elispa- nixe Conveneu cum Relisiolis in claustro verlancem illique, ctupentibus omnibus canquam Archiepilcopo Braccharens (quem prinacum Relisiolum cen (cbane) licteras à Rese cradidie, e mandara quibus non re- deundum in Lulicaniam, sed nesoria Regni in Conci- lio curanda iniunsebar. De redicibus mulca habet historia Lusicana, quae Gallica raCenEuE, Forre evicanda mentionis invidiox pensionis, quam Hlenricus Cardinalis post abdicacum Archiepiscoparum, ance Regium adicum Ccruanerat, fere cerriam provencuum parrem. Nam cum Ceprem- decim millia nummorum aureorum rix excederet, vi. tra quinque millia numerabantur Henrico, plus eriam duorum millium Coluebatur Acchiepilcopi iudicibuso Vndemirari subic, vix octo millibus nummorum au reorum, cor canraque pieratis, et charicaris ofticia im