# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0373 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0373?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 353, page id 1684860695:0373 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=373 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000373.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ZENDTCTR FE. DOMIAE, OFDOITABBE 153 suscipere. Ac comprobacum elt, nedum Scripeorum om nium ex Callia, de lealia, qui rem libris ediris narraNE; Ced eriam domesticorum, quisulcanam, eiusquehilium comi. tabantur, celtimoniis, in Lupara Bixuncina nacum Pue- rum, de inde cum Macre, qua per hortos piorra ad mare pacet, nocte incempecta, lemoris omnibus arbirris prx- cer comites; dc milires, inseia coca cinirare Poluisse. Aliud isitur non luperest contra nicencibus aduerta- riisorasidium, ec eftugium, praecer, legem Turcicicta- cus, quam obcundune; Imperacorum Alios Cynecao. seu Balilicasin qua naci Fuerinc, exire nUnquaM, aC PFO- inde Fallum esse Sulcanam, eju sque filium inde cores Fos; pradx fuisse Equiribus Meliten sibus. Hanc legem Imperii Occomannici taram agnolcimus; sed nussius exceptionis, quacumque cciam Rcligionis, ee Imperii causi parienrem negamus: camque cum Imperatoris voci, cuiuserar reus, loluendi causa, cum Regina Ma- eris, et Muphei, id est, lummi apud Turcas Sacerdoris inres qua ac religionem percinene summa auchorica- re econsilio, ac consen si concendimus adhibicam dis- penlacionem: Idque rariis, cerri(que arGUMeNEiS PTO- bacurus cum, rbiaperuero locum, undecertiora sine repecenda. Ouihac de re dubicoriones ingerune, non modo Me: licenlis Ordinis rictoriem eleriane, ec gloriam inum- brane, reiam monni. Sed lonod praniorem illorum A- dei interune noxam: nec per illos sac quin reluci nu- faces, ac mendaces eraducaneur; quo iniurix, e con- uirii genere; nullum acrocius; de incolerabiliussinterri pocelt eorum nobilicati: quid enim illis probrocius obji- cias; quam nedum mendacium semet auc icerum 2d. missum, sed inmores eriam inductum: Cerrum enim est penes illos fuisse hac de re rnam vericaris assequendae rationem; quam E adulcerauerine, (quale illis crimem advertarii affinonne, ) non occurrit quo appellem no- mine, aut quibus sinc poenis afticiendi: si verohocillis eleuandx historix, de victorix Fallo obiiciatur; vide- rine accusacores quo loco sint habendi, nedum ablars per traudem sloria, sed iniectâ eriam atroci calumnio. Imprimis concendo non esse hic Regum legatos apud Imperarorem Turcam audiendos: quia huius Imperii Baron 5.