# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0389 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0389?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 369, page id 1684860695:0389 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=389 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000389.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. TN LAYNOTF EPTSTOL AH. 369 pherodoxos mallem coram belli aleam et molem verri. sed id non pariuntur Launois imporrunicas, et qui ilsI applaudunt quoscumque Cacholicorui lacelsenti nOr bona aur Cana e ruis dissimilia consilia: nec dubiro quin vicem meam doleas, bonique contulas hanc res- pontionem non sponce sulcepram, led vi de necestitare à MeextOTtaM. Fso quidem quamdiuper res nostras, et per schola ae tamilixe nostra amuloslicuit, a scribendo semper abhorrui de maximam viex parrem slentio rranseoi, nec amicorum consiliis, anc etiam majorum, monitis co propelli poruissem, nisi adactus fuissem quadam relur e exlo delapsâ, qui nune ledet, Cummi Poncificis voce. Prodierat in noltros homines liber acrocistimus, eo ve creditur, aurhore qui epistola quadam ad amicum, 910- riatur se exercicaristimum in concundendis bambalalio- nibus (quos incer reponie Launoium nostrum Tubmen- tico nomine Herculis Commodiani, ita dure à se pulsa- tum, venunquam ausus Fuerirredacticare; neque enim cancum illius sensum, sed eriam verba repexTento,) is rero qui credebarur in eadem ofticina, CusUS COMET2 DO- minicanos libet, ita optimo Poncitici risus estnos inique habuisse, re addideric omnino ab aliquo enostris retu- tandum, quamuis tesponsio prohibitionis periculo non carerer: ego qui aliis Chradencibus, ac fere praecipienci- buslibelli examen, morem perere reculaueram, huic re- lutioraculo obsistere non porui. Sed hoc nostrum in scribendo errocinium quor quanexe que secutx sune mo- lestisimae concertariones: Pugnandum siguidem fuie cum duobus eodem nomine donaris, Perro a Clausa- nalle, _ PerrO AIIa. FE quamuis obseruarum sC, id nominis lorriros pecra duririem prae le Ferre; de invi- ctamcontumaciam, camen collaros Toanni lannoio ex- pertus sum Perros Posse à leni e lequaci ingenio lau- dari. Cum ad illum responsionem miedicabar. non cram nelcius conira antiquum Pxihoooreorum monirum, ienem me gladio Fodicare, nec exciderar illud Capien- iis dictum praeltare rriae occurrere rapris carulis; quam viro praesidenei de rixis innaco ac imnueriro; me tollum non tuisse demonstrac haec ad ce seripra epistola, e