# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0427 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0427?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 407, page id 1684860695:0427 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=427 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000427.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. IN TRTPLZCIS GENERES LAVNOLL LAPSVS: 107 plautu, excipiendum arbieror, eos qui ica, quoad rerumque huius quaestionis capur Cacuune, magisRe. sum iura cucari dc munire, quam qui ab Ennodio quali a iuniore ee cradicionis Ecclesinstica ignaro, dictum concendune, primam sedem à nemine indicari: neque 2d. verrunc hac graui ex iniqua censura le in reona omnia invehere, quod ab alignoc amnis horrendum in suum Regem comitiis generalibus Anoli Sacuerunt. Vnde enim adeo dionicari Regix iniuria ex exicialis, quae om nibus coronaris capiribus imminear sententia prodie. ric. Nisi ex legc a Launoio consticura Cummis Ponti. ticibus, c0s in Cuo decectore, e primo poncificum Perro, non a Chrilto omnis Cacrx et Ecclelialticae po- celtaris fonce, quem nos Regem non Fccimus, sed li- bi nos in Cuum Regnum adopranic; sed ab Fc- clesia, penes quam in Concilis Oecumenicis collectam, etiam lemoro capice Cummo Pontiflce suprema Poce- Atasrelidear, excepisse. Si ira censeas de Cummis Ponri- ficibus, quorum dignicaris exemplar est Perrus, quem Chrictus primum sui parencis nomine, deinde ex Pro- prio ad id muneris immuraco desirnauie calorum cla- uibus administrandis; quid Facturos pucas, quibus rna cura est, Reges in ordinem cogere, an non cerrius se de policica poreltare dispuracuros prxlumene, quam cU hactenus, Launoi, de poncificia egeris: Fam videli- cer in comiriis generalibus ctacus relidere Cupremam, cujus regia sic parricipacio, quam ad libicum arctare de procendere licear, nec non illis, qui ea sibi permilta abusi fuerine abrogare, et male criam adminiltrara l rilum fueric penas sravissimas capiris depolcere ? Ad ilta cn riam paras Launoi, dum omnia sus aeque misces, ve Monachis diminurae aue seblarae poreltaris Regix Pestimis arcibus inuidiam consles. Acque hinc asnoscet Lector, quinam nostrum; an cu, qui ista do- ces, de summis Poncificibus; an qui plus aequo eriam indulgene, periculolius principum ceruicibus immi- RCAMUS. Sed re in maceria invidiosissima orationi moderer: aliud Capur accinoam, de priviiegiis Monasteriorum. Cenles ne illain cocum colleda, neque posse CaluisE ccleliae Turibus, ee anciquae disciplinx lesibus retineri, eriamti