# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0433 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0433?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 413, page id 1684860695:0433 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=433 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000433.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. TN TRIDETCIS BENERIS LAVHOTF LAPSIS. 413 ancisticis. Baconius et Bellarminus cum Cacholicis consentiune de qualtione iuris, de qua Launoius licem mover Diuo Thomx; ergo per lummam Fraudem cans torum vicorum luo errori Fucando adhibet exempla. lildem artibus alceram nostra argumentationis par tem E le conarur amoliri; nempe illi placere magisCFa- cosschismaricos, quam cum Eccleliâ Romana de pri- macu Perri concordes: Continuo iudic, nec Perronium, nec Baronium rinquam rlos huiusmodi cestimonijs Crrilli; ee gnamuis iniecta sc aliqua illorum mentio in Concilio Florenrino, obmuruissé camen cum, qui illa osteneaverat: addic non fuisse rocara ad examen, imo nec Cracosluo rnionis cum Ecclesia Romana decreto palsos admisceri aliqua, nedum Crrilli, sed nec eriam aliorum Parrum Craecorum verba, quibus muniretuL. Denique Concilio Elorencino a Callis abdicari nomen ee rim Concilii Occumenici, re BasileenA aACFAEUE: Ced ad quidror effugia? esto apud Callos pleni Concilii au choricarem non obtineac Elorentinum, quod oberudie lannoius, ve sibi liceat ab illo dissencire, nemo negauit rim habere solemnissimae duarum Eccleliarum postlon- sissima et acrocissima distidia conciliarionis spectance 1oro orbe Christiano peractae, re inde liceat gravius quam à quacumque auchoricare rnius, auc plurium Pa- erum arsumencum depromere, ad PTIIATUS ROMAMX Ecclesia munimentum. Sed omnia pucac Lannoins (c ettringere, his sibi Familiaribus ludis e dicteriis; de ve hominem constrinsam, velim, exerre respondear, quid sibihorum maxis arrideac; an Crxeci Romano Poncitici ohnoxii; an post iuracum oblequium rebelles: Si postre- mum relie, riderie qua rarione amolietur impeciri pri- matus Perri invidiam, et si placeac, Calcem liberet me a calumnia odii Falso obiecti primacus: S alcerum relic, ergoira innoxium est examen Diui Thoma de locis Cy- tilli, renulla eius renis auc exculacione opus habeac. Sedpluribus eluctatur concra cerriam noltra argu- mencationis parrem, e cum consciencia rrscacur lerC- nera masis quoad hanc concrouersiam ab hecherodo- risstare, quam a Cacholieis, incredibilia centar, omnia suldeque miscer ee se in has anguctias redactum rimeo- Tu ATGUMEHEOTUM EACUS, vule me luxe indignationis