# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0448 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0448?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 428, page id 1684860695:0448 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=448 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000448.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine # Lines: 45 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. EXEKCILALIO 120 nis Caierani exemplum ribi non omnino ignouum; quandoquidem inde cuam arsumentacionem munis, debuerat re Ferociam dedocuisse e in cua senla nimium affectum moderari cum aliorum colerantia. Sed surdis cano. Verum si a ce cantam humanicarem Frustra spe- rem, conveniebat Talcem abstinere a conrinua ranti riri infectatione, adeoque in dissentiences à le aequi e huma- ni, re Adrianum cum quo opinionibus non omnino conveniebat, ad Poncificiam dignitacem promouerets nec ribi neratuTUS CAeF ( CXTeTA (UpPCterenE tantoone- ri fustinendo pexsidias quamuis cu maxima dignicaris Parce derracta, pondus Feceris longe leuius. Echoctorre nomine rbique praedicasce de Summis Ponciticibus e Sede Apostolica oprimé meritum esse, cibique ea de cau- la srarias maximas agendas e ceferendas elle. Obiieis Caierano aliguor loca Parrum relata, hon bonahde; vel qua exemplaribus correctioribus mini meconsentiane; Ced adeo levia sune quae carpis, ve hac celtimoniorum suoillatione ruam cancum morosicarem relis omnibus esse perspectam. Nec longiore ad quam me provocas destentione opus hrabet Caieranus; re eius sidem liberem, quia in nulla re graui monstras deside rati posse: Sea quod meminime apud Caluinum legilse, viderisimitari, eorum morem qui in praindicatum opi nionem, tanto impetu feruntur, ut cum videant nihil sibi eße stabile quo innitantur, non syllabarum de cipula, sed ipsos syllabarum apices in suum commodum rapiunt, duc in aliorum censuram. 20g0 lectorem decurrarhre Plagia Coierano obiecta, e praeter obseruaram morosi- eacem Launoii, comperiet nihil à Caiecano lanctis Parribus aftinsi, quod alii, vel ipsimer fuis libris non Scriplerint. Granior ridetur de operotior dispucario capiris 15. de Summis Poncificibus Canonibus, nedum ve legi diri- senci, quod concedir Caieranus, sed eriam re cogenii ad paenam, quod nesar, obnoxiis: poltum ab hac disputarione abstinere, quia ad rem nostram nOn Per. tinet: perinde enim Fuerie, Peu Caierano, Ceu Launoio asenseris. Luo tanrum auc eria obseruabo; primum, ex inscicia Scholastica, quam videri rule Launoius alper- nati, porius quam nescire, sua argumentatione peccur et n