# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0455 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0455?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 435, page id 1684860695:0455 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=455 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000455.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. eistia insticurionis verba incerpolare, omnia suldeque euerla concendie e me quasi grassacorem in Chrictum, in Ecclesiam, in Patriam, omnia iura divina de humana Pessumdancem inclamar. Si eogerere dispucandi oca- toris aue Sophistae landem ambiac, marimam polt ho- minum memoriam consecurum non difficebor, (2 incon- diris rociferarionibus CONTIHCATME. AC OFavIS _C LNCCTI Theologiaue porius rnici, depulso D. Thoma nedum ab hoc lupremo Theolori, sed eria intimo sradu, et cu Cexi- Deis rix Chriltiani nomine digno, quod ridetur obren- dere neleio an eriam vllus eius amieorum ec palpacorum Sic illi allen Curus. Alienistima cA a rebus Theologicishaec declamandi e conviciandi rario, nec conserenda acer- uarim lunc cestimonia Eccleharum, regnorum auc priua- corum hominum; Ced Gigillacim ee accurare ellent perpen- denda. Ec primum aperiendum esset quid iple sencias, Launoi, quo relis iure, cuius ce vindicem praedicas, Pri- macum sare, quo perrineat: Deinde inguirendum an ab eorum quos in reltes d parronosalcileis, sen (u pro- pius auc longius abss quam ii quos laceltis. Sed ab ca methodo digna Theolororbique e hic maxime reces Sstisquia probe noveras, li haec eria perspecta ettene, quid ipse, quid alii cum ancigui, cum cecences, quid criam a ce lacessiei aduerlarii seneiane, quas in nos congeris centuras, in cuum capur recituras. Ideo ad rem cuam maxime putasti perrinere cumuleuarium illud omnia connoluendo dispurandi genus; occulcaro cuo sen Tu _ aduerlariorum Fallaro aue in maius aucto, ac cectium e parronorum quos aduocas interpolato. Illud cancum ce monuerim, dum me velut oraAacO- rem in res humanas ex lacras inducis, ne ab iplo homi- num genere propius abss. Grallatorum haec vlcima rario et summa lex est, licere quid quid liber, sibi deberi om- nia, e lubinde posleinnoxie ravere. Vnde E quid reli- qui aliis faciane, e ablaris bonis illarisque rulneribus, ni- seram e inopem riram relinquant, beneficiorum loco reponune, quibus sibi mortales obnoxios Porius quan intenlosdemereantur, non oftendane ad illorum vi- deris mihi opinionem quasi ad cerram regulam raciones cuas, Lannoi, componere. Ec ne aiiunde aur lonsius quam ex lubiecta consrouecis exemplum repeca auE e i 35 TN TRIPEICIS GENERES L AVNOIT LAPSIS.