# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0475 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0475?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 455, page id 1684860695:0475 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=475 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000475.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. IN TRIPLTEIS GEHERIS LAYHOLE LAPSYS. e piner summum ce prolequar Cemper e colam. Et ne verbiscenus, auc Colis polliciracionibus, Fururo e incereo eveneu suspensis, hanc meam in ce obleruan- tiam, et de cua lapiencis astimationem celter, Led Pro- missum exhibeam ex parce oblequium; peaecer omnia hactenus dispurara, cuo iudicio, ee arbicrio permistas duo auceria ex lonsa Launoii, quae librum xequet episto- Ia, auc praecermissa, aue brenins quam res exisac per- stricta, ad cuum subsellium Cummoiure indicanda roco, rbi paucis de quo expostulem (ubiecero. Duo ex Toanne Maiori non intni ordinis Theologo Launoius excerpHE, non admodum remiti ridecur xqua de prortus Schola nostrae iniuria. Primum habet sux epistolx cap. 3. ex illius Theolosi Parisiensis in lib. 2. Cenc. dist. 30. quaest 4. annO 151O. ediris commencariis, rbi ica staruie, de Doctoribus prdet logui, mulei eorum magis sunt doctrine, aut dictis potis suorum Doctorum addicti, quam sanctissimis SS. Parribus, pariter ac erudicissimis: dummodo manu reneant suos, non est eis cura quid senserit ancustinus, (Sc. EC veilta adnoltram (cholam, Corre, Precer moncem MaiOrIs, de renera praecer omne aquum crahac Launoius, ex eodem Theologo in 4. Penr. dist. 15. Guaest. 38. aduocaciniquil- simum hoc iudicium: Thomistas omnes non supputa prater solum B. Thomam. Ratio: erant addicti ivrare in verba Musistri. Suas invenere labra lactucas. Nec dubiro, quin his rerbis apud Maiorem reperris, exulcarie Launoius. quastinvenea preciose margarica, de sicuri solent victores capia praeda, qnando dividunt spolia. Mirum quancum huiulmodi acerbiora dicta eius palaco CapianE. Eodemque, ni Fallor, retere quod primo capice habet decrerum Cregorii IZ. ad Academiam Parisiensem, quo cauer etia cominarione indirnacionis Sedis Apoltolica, ne Philo Cophorum sencilium libri in Scholis pralesan. cur: gnali iltis cenluris perstringaeur D. Fhomas, quem in speciem videri vule Launoius purgasse. Sed iis ex- culacionibus non eget qui nihil peccauic: quin porius lummam consecurus est laudem S Doctor, quam cum mereri nequear Launoius, praecexca nicieus defensione inumbease, quae culpam, A guX FOrCC, SFauareC, ix VIII