# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1685116701:0106
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1685116701:0106?run=74
# Title: Philanthon Vindicatus Sive Hermannus Conringius Ob Andabaticam suam anno 1677. Helmstadii editam Discussionem, Praetensamq[ue] pag. 329. Demonstrationem Iuste, sed tamen misericorditer Castigatus (shelfmark Leibn. Marg. 204)
# Folio 102, page id 1685116701:0106
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1685116701&page=106
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1685116701/jpgs/default/00000106.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

202
Ob Cap. 20. Discuss.
mus, qui solus perdere, solus sal vare possit, CUIT SOLT SACRTETCTUM
OFFERATUR, CORDIS AC LABIORUM, sc SS. Fucharistiae corpO-
ris es Sanguinis Domini: Ouo genere cultus nec angelorum ullum, nec
Divorum, nec Viroinem Dciparam colere licet.
Et quam vis Divos recte colamus, vocemusq Advocatose inter-
cessores, non eo tamen ordine at Z loc0, quo Christus homo ad vocatus
Mediatorque esse dicituresc.
Videat vero e legat FTermannus, quidnam in ipsa de
S. Antonio Missa agacur, videbicque cidem nec Cacriticaris
nec omnino Alcare (quod nonnisi ob lacriticium erigieur)
crectum esse, desinatque tandem ex sculpeorum, Pictorum
Poecarum re sire inepeiis sive licentiis tam Frivole cavillari.
Pelsime vero loqueris bone vir, cum hic c alibi sce.
Diushilce aequipollentia dicis: Fgo Dimyssum plurimorum, in-
numerorum es infinitorum pene mendaciorum CONVrer; quando-
quidem vel intimus Grammacicorum mea haecee cum cuis
conterens non pocest non enormissimi ce ricii hic notare,
ac videre, quod ica ru scribere debuistes: Feo Dionysium infi-
nitis pene mendociis iniguisime sum CONVICIATUS. Nec enim
ullius memendacii Tu vel conricisti, rel conrinces ante.
quam convincere sic idem, quod conriciari. Cacerum a-
trocissimae huius numeri criminaciones jam lupra lunE pro-
Eritae. P25, 94, 95, 96.
Narrationibus libelli hic excusi ce Adem achibuisse,
velhrpochetice locurum non este, cg0 nec cogitari, nec
verbulo attirmari: Cum rero non cemere crederem Re-
velationem Bononiensem esse non Actam, sed vere tactam,
de ex eadem S. Antonii Norenam promanasse, agcremqu
hic no qualicer ea per edicas Hlannorera preculas a quam
paucis demurmuratur, (ed uc ab arino 1617. per Furopam
agitur; hinc illud duncaxat hie, ut pacet, rolui; quod cum
ionora cibi rerelationis iltius hiscoria in orecularum libett
lononreteratur; debuisses de eadem alibi certius nonnihil
inguirere ac ridere; an scilicet rel precularum auctor in-
epeius
3d B. 4.
ad H. 5.