# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1685116701:0140 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1685116701:0140?run=74 # Title: Philanthon Vindicatus Sive Hermannus Conringius Ob Andabaticam suam anno 1677. Helmstadii editam Discussionem, Praetensamq[ue] pag. 329. Demonstrationem Iuste, sed tamen misericorditer Castigatus (shelfmark Leibn. Marg. 204) # Folio 136, page id 1685116701:0140 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1685116701&page=140 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1685116701/jpgs/default/00000140.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. (36 Ob praetensam demonstrat. suam Rentus. Ex quoipso iceriim neceltario consequitur; quoc vel Joaunes mandaeum hoc: Dominum Deum adorabis, es ipse soli servies, tam in Deuteronomio promulsatum, quêm à Christo Daemoni opgectum sciens, d tamen, (ctiam Contra nuperum Ceriumq; Angelimonicum) Angelo procidenciam exhibens, omnium pestimus idololatra fuerie; vel eodem illo mandato proctratus genusexusque (Cobrie tamen inten- Eus) Celicum cultus non prohibeatur. Cum vero con- Aet S. Toannem juracissimum idololaerix hoctem fuisse; Constat pariter nec cundem hic idololaeriam caepisse; nec dictum jam culcum velhio vel ibi prohibitum esse: led lau dabilem duntaxat hic Apoltolum incer dc Angclum humi- licatis concertationem interveniste. Dua Factum est, ut Angelus ille Talem ac Tantum VixuIm, qui per Antonomaliam rocabatur et erat Discipulus ille, quem dilicebat sESUIS, Ilios ante pedes cadentem videns, canta liC verecundia percitus e percullus, ut concisâ hac locutione; dea un vide ne _c. eundem mox abstineret; ac si diceret: Proh, quid hoc est: quod ru, qui supra pectus Domini in cona recubuisti. Cui ipse Naturalis, coaegualis e coesen- tialis Dei Filius (ub cruce ctanti propriam proprieque di ctam Genicricem suam in Maerem cradidie imo quem i dem propria Maeris loco luis in Pilium dedic) Qui es Pro- pheca: APOAolusi Frangelictal in ipsa 5S. Trinitatis pe mecralia incromissus: continuus Marerr astiduos pro Chri Ao labores ustinens _ dolores) C erre eoo nonnis conser- vus tuus sum, Luquemihi jam nunc in terrâ par es munere ee dignitate; Ne dicam quid fucurum sic in cclo, ubi me praemio de gloria Facile ancecelles. Deum adora: Neque enim praecer eundem, nunc alius ce dignior est in colo. Toannes veroinutilem se serrum, imo nihil. m repuEanS, natuEXque Angelica excellentiam perpendens, candem prorecepto Panctorum Patrum more omnino e corporis in terram proltratione colendam e a le cultam esse roiebat, conten- debatqu