# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1685116701:0160 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1685116701:0160?run=74 # Title: Philanthon Vindicatus Sive Hermannus Conringius Ob Andabaticam suam anno 1677. Helmstadii editam Discussionem, Praetensamq[ue] pag. 329. Demonstrationem Iuste, sed tamen misericorditer Castigatus (shelfmark Leibn. Marg. 204) # Folio 156, page id 1685116701:0160 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1685116701&page=160 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1685116701/jpgs/default/00000160.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 25tr Ob praetensam Demonstr. suam se genico multa Furibundus interminans, niteie, qui eum aC- cerlrent, dignas pro commissis uE lUCrCEBOnAS. Interea Da. eoberto coram Mariyribus humili corde PROSTLLATO somnoq oppres. Po asistens quidam venerando jucundus vultu, ne timeat, edicit; Cu q3 non Tolum praesenei periculo, reruim aecerno liberandum supplicio, de insuper solio R egni donandum (pondee, si can- cummodo niamorias eorundem sanctorum le ornatum iri promiteat. Nec sides promillis defuie: nempe uE non vana. quibus scepe ludimur, Comnia Fuisse incelligeret; hris quimil- lad eum a Cacra xdc ibducendum fuerane, cum non plus unomilliario à Sanctuario abessene, progredi Dirina ultra Prohibentur virture: Redeune confusis eique, a quo dire- eti erane, quae perculere nunciane; ille eos inertiae limul ee intidelicatis arouens dirixie alios, quis quod illi neolexeranes implecene; quos similia pastos, qualinati Laurores, despiciens per emeciplum silium a Sepulchris Marerrum arellere cu. Diens, ibat: Sed, quia non minus in Reges, quam in aliosho- mines Dei praeralet pocentia, qui alios arguerac inertes, AE ipse iners. Pandem agnoscens Christiac Serrorum eius po- celtacem induloce reniam, l’ilioque redic in Pacrom, sicquo abcundi accepta licentia aedi beatae huccedie, ac precibus derocis gloriosos Marerres ad lui suftragium invient. Ica Rimoinus l. 4. C. 17. Ouis vero Reges e Imperatores sele Sanetis proltracuros Fuisse credat, nisi recepta Ecclesix pra- xi inductos: Fod. ScC. VerANTIUS FONrunATuS EpiIC. PictaV. quis n s ac Laetaus LChiep. Rhem. Teribie, a multis potentibus es Romizii. honbrabilibus in Gallieus es Belsicis resionibus per diversa loca tunc vi- tae es scientiae merito invitabatur. Hlic inquam, l. 4. de rita 5. sdoo Mlarciniica canie: Leacra su 108O, lambe sepulchra beata inde laremabunt plalam pece duleius UErbem Dulpica II Pacarina tibi paceat ria, pergis ad Urbem.