# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1686254318:0256
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1686254318:0256?run=74
# Title: [BIBLIOTHECA Universalis, sive Catalogus omnium scriptorum locupletissimus, in tribus linguis, Latina, Graeca, & Hebraica ... Opus novum, & no Bibliothecis tantum ... instituendis necessarium, sed studiosis omnibus ... authore CONRADO GESNERO Tigurino doctore medico.] BIBLIOTHECA || Vniuersalis, siue Catalogus omni=||um scriptorum locupletissimus, in tribus linguis, Latina, Graeca, & He=||braica ... || Opus nouum, & nõ Bibliothecis tantum ... in=||stituendis necessarium, sed studiosis omnibus ... || authore || CONRADO GESNERO Tigurino doctore medico.|| (shelfmark Leibn. Marg. 64:1)
# Folio 108r, page id 1686254318:0256
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1686254318&page=256
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1686254318/jpgs/default/00000257.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

A C V
Secundus, an rationalis anima sit à corpore separabilis,
Terrius, de unitate ration alis animx.
Ouartus, de partibus intellectiuxe anim.
Ouintus, de intellectur speculatiuo.
Sextus, de intellectur qui est de Ctaturanima.
Libri z. de damonibus secundum uarias opiniones philosophorum, qui P la-
tonem, Arictorelem, Pychagoram, masos, Xx alios sequuntur, irarias quaestiones
proponunt, Toluunt, déclarant. X constant chartis z. X dimid.
Metaphylicarum quaectionum dilucidarium, opus exculum Venetis, anno
1521. In FOl. Chartis7 4. Scribicoepcum ab authore Salerni, anno 1507, _ ab(ol
cum Scapoli, annoisIo.
Expraelatione authoris. Non line admiratione est in irno omniiim auttore ce
claristimo Aristorele tot diferentias interpretum adinuenire, gua ex re decreni-ce
mus X omnes Aristotelis libros, X ea cuncta quae contuse nostris in commenta-ce
tionibus diximus, nunc dilurcidare. Librum ergo omnium curiosisTimum, commu ce
nissimum, prae caeterisep Fertilistimum, Metaphysices uidelicet enireleare dilirei-ce
dare cp staturimus. Fric enim Arictotelis libri, _ eorum quae in natirr alibus (exip (i. ce
mus, sumum quoddam dilucidarium. Claruerunt quidem ante nos, giri Pirmmo ce
Atudiometaphy licis incubuere disputationibus, Crxecorutamen X Arabum legi- c0
mus neminem, qui hac in scientia dilputatiire inceserit, nili Auerroem qui adirer ce
Tus Aloazelem metaphylicas adidit disputationes. Alexander enim Aphrodileirs ce
bonum esir expolitorem: Auicenna more boni paraphractici, RuerrOIS AItE CON- CE
tra Alsazelem d disputatiue hac in scientia processit, X ut Peripatericis Patistace- ce
ret etiam more commentatoris. Ae L. atinorum omne genurs Periptorum eroliri. cc
mus. Fxponendi quidem munus noster Thomas Aquinas praecipite ab solrit: di-cc
Cpucandi urero, quod ad mentem P’eripateticorum fecisse credidit, Toannes Cran- cc
dacensis. AIBertus cognomento magnus, partim paraphraltice, partim disputa- cc
eive tertur. Caeteri quo p recentiores metaphy lici, quorimép princeps nunc est ce
Tonn. Scoturs, arbitrati sunthoc disputandi genus acutius attisisle. Probonorum ce
Peripateticorum dilucidatione meraphrsicas disputationes composirimus, in gii-ce
busisoccurremus omnibus, qui à Peripateticorimente deciarunt, _C. Sunt ce
aertem disputationes omnes in libris quatuor decim Cimurl 170,
Deinfinitate primimotoris liber ad Dominicum Crimannum C ardinalem.
Ex praetatione. Magna controuersia inter theoloros e nonnullos incidit phi- ce
losophorum de amplitudine ac potentia primi motoris, id est Dei OpE. RTaX. Fini - cC
tane sic an infinita. Sed potisimu quid de hac re philo sophori princeps Aristote- ce
dessenterit, _c. Ex epiloroi Fcinhoc appar et quomodo tam in srani quaesi-ce
Eo proneuera parte Tunt demonstrationes, imo Fortalle rationabilibus est credere ce
de Deonihilporse demonstrari politiure: Ped solum per nerationem. Ocrantomi- ca
nus potestratione natur ali sciri de eo quod lit ens infinitum simpliciter: bene enim ce
Cciri potest quod non est finitum licut alia cautata, _ Fortasse propterhoc unro2- ce
res Cracorum X antiquiphilo (ophi vocarunt cum infinituum, id est, non finitrm cc
Sicut caetera res. Deus enim est independens X à Se, Caterae res dependent et ab a- cc
lio. Verum posteriores cheologi acceptis creditis, qua in libris Pacris craduntuir, ce
prodidere cum esle euisore E tempore intiniturm, _x simpliciter ens = XLnOS AC - cc
ceptamus rem, led Hoc esle creditu, non ratione naturali demonstrabile. L ibel. c0
Jus impretters esFina Cluh comentariis in opurs Aristotelis de generatione _L COrI.
Demortalitate humassa alimae libellus aduerlus libellum l’etri lompona,
eii Manturam phulolopni, in geroille tradidir Physice _ Peripatetice animam inte
lectivam esse morcalem. Inprelacione leribis le ideircobreuiere hie luisle, quod
Chartis Z. XL gITaT. PaI.