# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1691256897:0133
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1691256897:0133?run=74
# Title: Tomus unus in duas partes tributus, Cum Glossis Rerum Et Verborum Difficiliorum, Quibus nonnunquam historiae illustrantur, familiarum indagantur origines, ritus prisci eruuntur, deniq[ue] verba feudalia explanantur (shelfmark Leibn. Marg. 152)
# Folio 116, page id 1691256897:0133
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1691256897&page=133
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1691256897/jpgs/default/00000133.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

AL AME A N N TC A R M RER YVML
quielcentibus abscsdilatione exrirpabitur. Fratres aurem licetnilreilitatis in
his sermonibus cognonissene, sicur lapientes R egisconsilionon corradicunt.
his verbis caulam Anientes: Nos infectonerocionostro redimus, led quaecii.
que dehinc Fortuma lequatur, quod iniguitacem eius non celanimusnOs, Do.
mineR ex maxime solacur. Nunc quid nobis es loconosro Faciat, qualicervi.
uac, in vobisremancat. Ouos R ex blande lolacus ex Abbaci plurimum nihI-
Bi caucarincerminatus confaederatos in pace remisie. Sed in via pessimoste-
licissimos conquerentes, dum iustos (xpius tribulacos recolune, le muleis Pa-
trum exemplis muruo Colaneur. PC quidam ex illis metricator his rersibus lue
a et cb ut 226
Oiro Kex rua lex quia semper venditur auro,
Tric gentes frustra quarunt iudicia iusta:
Orro dum regnas non sunt iudicia reeni:
Orto dum reenas regnat pecunia tecum,
Plus valet arcentum tecum quam lex sapientum.
Impie Rex Orcocur fulminare pariuneure
Teregnare dolens cur non tibiterra dehiscis:
Tucum Kerhardo nostronimis adbona tardo;
t cum damnaris verique precorpereatis:
Exceri aucemiocundo rultu risticiam mentis celantes cundem mulca lo:
quendo decinuere diem diversa conquerenres, exmagis fucura quam preceri-
tarementes. Cum aliquadiu Paris concordes ex quali precericoru obliti rna-
nimes inmonasterio Fuissene, licuc tacilior pluvia humectac lutum qua scopu-
lum dilcordia, que regnaeriam aliqua do destruic, hac occalione rurlusinter
iplosvenit. NTam MuEZO, reea quae libipromia Cunc, exigat simulgi quali ab
Imperarore directus quo sacu loensresatur rideat, ad monasteriam renic, in
cuiusadueneu Abbas curbatus paulilper haesicac quid Faciac. Si enim hunc Fal-
Tac cimetne Regem ofendat: li aurem quod (popondie Faciac, scie quia (ra-
trum odium incurrae. Sed quod peius erar cirius elegie. Fuirin villa Ahdort
Praepositura canonice duo decim Fracxib. ordinata a Regibus e Principib, in
praediis auro ex argento e purpura laris dicara: cuius Fracres viriiusti e reli-
Siolidum Facta R erhardiabhominancur, sibi lemperodiosi ee lu specti Fuerue.
in quos dum quasi leoruie, ipsisciectis, quae cunqu illius ecclese Tuerune MTu-
tzoni _ plurima qua noltriiuris erant ci benchcia donauic, e Dei hominuas
oblicus chelaurosillius ecclelix contregit e Mutzoni dedit. Ouedametia ad
tionasterium deculit, quae quata e magnitica tuissent adhuc videre est in de.
auiraris palliis illis quibus alcaria lanctorunostrorum Galliee Ochmari in liim-
iis festinitatibus velantur _ Ornantur. C appas etiam _ calulaS, albas e AO.
las, quaeq preciolissima exindehabemus. Hec milerrimacc omniseculoRebi-
dis destructio cum monasterio audira tuillee, praenimio doloretratres exani.
inacisunc. Sed cum ad corredierunt, cocum aechera luctu ee Aetibus repleue.
rurienon iam Kerhardo sed parri Gallo, qui tancam gloriam luam destrui pa-
ciatur indignantes: illietiam qui Rechardo prius consentiebantprae careris
maioriluctu xstuabanc, ita paricer dicentes: Ve quid nari sumus videre corri.
tionem eedelolarionen noltra e locinostrie Sanctorum noltrorum curnos
Parer Callecibi oblaios ee latis iahiceribulaeos in his malis dereliquisti: quod
remedium huic maloinuenire pocerimus: In Regenon luntiudicia, Princi.
pibusreonitalis in Epilcopis e Abbacibusiamnon displicerin solentia. Tibi
erso, pacet Calle, hocummalorum relin quimusrteione, e cibiMACLENUSNO.
Ara
siissiitsiii