# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1691256897:0187
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1691256897:0187?run=74
# Title: Tomus unus in duas partes tributus, Cum Glossis Rerum Et Verborum Difficiliorum, Quibus nonnunquam historiae illustrantur, familiarum indagantur origines, ritus prisci eruuntur, deniq[ue] verba feudalia explanantur (shelfmark Leibn. Marg. 152)
# Folio 170, page id 1691256897:0187
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1691256897&page=187
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1691256897/jpgs/default/00000187.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
# Lines: 35 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LECTORIBENIVOLOS.
Aemendis antiquis scripcoribus, qui apud melatent be
ne
multi, duarum rerum memonuerunt amici sincerrilli,
vaues, ex qui apertam veritatem amant: fidei scilicet es
verborum intellectu difficilium. Illius, quod desiderari
viderent in pleris que editoribus, qui ponunt, immutant,
corricunt eradunt, quaeq. vel stupore insenii seu indilise
tia ducam non assequuntur, vel reliione capere nolunt; manu audacissima:
horum, quod remoram obijciant lectoribus; e tenebras saepe offundant sen
tentiis praeclaris, atq: ad vitam humanam bene prudenterq: instituendan
excogitatis. Vtenim Platonis in Cratylo dutum huc trahamus, quisquis no-
minaneseit, ve res uidem nesciat necesse est. In fide praestanda ad superstitione
usq: relixiose illorum satis voluntati feci: in verborum explanatione multum
diuq: terciversabatur ammus meus, auersatus tam faetida verborum sterqui-
linia, per quae foret collicenti ambulandum. Fandem tamen non semel. sedite-
rum actertio a me contendentibus, ut aliquibus, quae non parum patria af-
ferrent lucis exornamenti scripeores istos saltim elossis ornarem, seumagis lu.
bet locupletarem, non potui non lubentissime obsequi ea me sibiinere dibili
quadam e5 prope sinculari benienitate demnxerunt. Feci autem id in musao
patrio, opera eriduana aduer sarusper serut andis impensa; sed feci manubreui,
ditaqus quam pore fuit tam conculi ad compendium, quoniam mibinequ: tem
pusneq: animus est rebus otiosis lectores fallendi. Fccirco vitatis prolerariis,
eatantum exsecutus sum, quae obscuranec in vulsus videbantur esse nota, 
quam apud mediae aratis Scriptores locutionum barbararum copiam offendi,
diena videlicet patellis opercula, his annotamentis inspersi, quo  sententiam
nostramidoneis restimomiis confirmarem, nec res ipsa fieret non illustrior. A-
liusplura sciat es rimetur, nos indicamus iter dumtaxat, non auctores totos
explanamus. Fune deutere, Lector. es insubidae nostrae scriptioniienosce,
quippe extemporali ex subitatis istis glossis accommodatae, quas inipsa pere-
crinatione es loco auisos quia existimationem meamineare aciputabam, si
amicorum postulata acere nollem, describendas suscepi. Vale, es quicquid est,
boniconsulens Francicarum rerum comum suis iam numeris ab solucum hila
ritor us
AEL