# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1691256897:0206 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1691256897:0206?run=74 # Title: Tomus unus in duas partes tributus, Cum Glossis Rerum Et Verborum Difficiliorum, Quibus nonnunquam historiae illustrantur, familiarum indagantur origines, ritus prisci eruuntur, deniq[ue] verba feudalia explanantur (shelfmark Leibn. Marg. 152) # Folio 189, page id 1691256897:0206 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1691256897&page=206 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1691256897/jpgs/default/00000206.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine # Lines: 54 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ict POML. I. PARS Dexeposicione a cacets distinxic, nominibus indiris Hypodorie, Fypophryei y posydii, Fypoaolii. Ec hi octo roni loli a media xetare cooniti. Id nOS PFRTCF Guidonem et Lotiannem Magistrum docuic incerpresille capic. q. vnde haec rerbaduximus adscribenda: Nota quod tantum quatuor tonia Cracis primo e principaliter erant adinventi, hui videlicet, prochos, deutros seu deurrius, rritus, es the- trardus. Faec enim nomina Crecaipsi Craciipsis imponebant. os aurem tonos auten tos, id est dieniores appellauerunt. Cantus enim, qui tuneremporis habebatur, eisdem quatuor tonis proprie pocerat attribui. Nondum enim B. Crecorius cantum Cradualis es Ansiphonarii, nec S. Sambrosius suum dictauerunt cantum, quibus cansibus nune Sanctamater Ecclessa vritur. Moderniicaque Schussei videntes praedictos quaruorto- nosminus posse sufficere ad omne genuscantus discernendum; quatuor alios praedictis quatuor addiderunt, quos placales seu subiueales suve servos seu discipulos praefatorum quatuor vocanerunt, quemlibet praedictorum tonorum in duos discinguendo seu scinden- do, veprochum in primum ex secundum deutrum intertium ex quartum, tricum in quinium essexrum, thecrardum inseprimum es octauum. Dicitur autem prothus aprothos, quod est primum: deurrus seu acurrius a dentro; quod est secundum: eri- tus a eris, quod esteres: Thetrardus aterras, quod est quaruor. Primoenimistitoni secundum ordinem debitum erant disposii, licet tunc placalestomi sint eisdem immi- Xti: _E quX SeqUunEUT. Pandem de Musices coriusrenovario, ee nouorum modorum adiectio, nocarum quecransformatio Facta circiter A. V. 1360. Nocanic id Er. Perrus HTerp. Monachus Dominicanus in ChronicoFran- cotorrensi ad illum annum seribens: Srusica ampliara est. Nam noui cantores surrexere, es componista ex ficurista inceperunt alios modos assuere. Fcenim prius ex rlurancum addilcebant canere neglecta arris disciplina, que primulum anno illo aue nonmulrum ance reducta ridecur in E cclesia Occidentali, VE peaeree FTerpium locuples e lacisidoncus rectis esse porest lupra memoratus lncer- Pres, quiilloiplocempore rixie, rerbis, qua appoluimus, lxc lubiieit. Temporibus enim nostris super omnes homines; variis arribus intendentes, C.’antores - sum addiscentes maeis fatui iudicantur: quia in omniarre plura sunt, quae nostre sensit cognosmus, quam ea qua a iseris discimus, esc. Sculsi autem cantores vsuales ex i- sorum scipuli, etiam si per cendum annos quossidie cantarent, unam tamen historiam seu osierum per se cantare nequeun, tempus multum; in quo possent in pluribus arribus prosicet Muder expendentes. dle etiam per cancum suum ex varia discrepantia fre- guenter Oum es sanctos suos non laudare, se d se inuicem in choris ee in ecclesiis confun- deresolent, e per hoc Deum ad itabundiam prouocare. Tanitate ergo 2 sus postposita cuneantores, quibactenus osum abulcerant ex cantaverant. per consilium auctoris hu- ins opetsaa veram artem cantandirencantur, quaears est Musica, dc. Videtur de nolispropis scribi. Nam elus particionis nulla apud luperioresmentio, ne illu quac Rcurlingenlem lugonem qui se celte paulo anceilludtem pus Aoruic, hoc est, A. D. 1342. Verlus eius, quibus id restatur, TUNE: Asolum tria C. simul X. triapraeteriere Post Christum natum, binum siiunxeris annum, Cum soresistos contexuit ueo sacerdos Reutlincens. noris, sinomen scire loci vis, Concio Sueuorum quo colliritur variorum. Post annos denoshinc plurima consocianit, In variis spaciis huins librique locauit, ec. Hlactur Hugo ilce pleraque muruacus à Cruidone Mlonacho, qui polt CanC Pimum NTuECa PaFEiEI CXPFA III CBoralem, & Fieuralem, luisque lingulx Cu: Pa ise Lomolius Cuido air) qui vpus post Boetiuere Boclas al bto udtater o Boechium primus censetur aMonachis, s qua sides Flugonis Incerpreci. electa