# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1691257834:0052
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1691257834:0052?run=74
# Title: Tomus tertius & ultimus, in quo primas tenent Joachimi Vadiani, V.N. Reipub. SanctGallensis quondam C o s. & in Comitiis Helvetiorum Legati Ordinarii Antiquitates, Ex Synodorum Decretis, Et Monumentis Tum Francicis tum Alamanicis conscriptae ... ; Cum Indice Absolutissimo (shelfmarks Leibn. Marg. 152, Stück 3; Leibn. Marg. 152)
# Folio 20, page id 1691257834:0052
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1691257834&page=52
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1691257834/jpgs/default/00000052.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

nibus, in beneheium (scrocabant) concedereneur. L egimiis aucem ex subi
Dasoberro, quo regnance Columbaniis Rheciam ingressus est, eodem
morbolaboratum Fuisse. quod ipsum palan indicat diploma Repium, quo
cauetur, ne rel Epilcopi, rel laici quicquam iuris libi inredicus monaste.
riorum aut pocestatis rlurpene. Alienos autem e exorres, qui recundis
monasteriis impoliti sune, parcim eximia side Fuisse inuenimus, parcimra.
Pacicaciscantae, remonachimuleis in locis exeniplocerrici rivis dum ABBa
eibus alios surrogarene, ne priore moriente lupus aliquis Principisconni.
vencirimmissus orallari; exnocere caenobio portet. IIlud constat; immo-
dicam quandam licenciam criam F pisCopOS, R eGUI FaUOTCFrETOS, in mo-
nasteria sibirsurpase, haudraro nequissime cractatis monachis, plerumque
hurem ita rexaris, ve relinuris Abbaces darene, qui luo nominererum po.
cixentur, nec aliudillis permicerene, quam quodipliusisenc. Celebri zu-
cemmore est obseruarum, re qui a monachis electi fuillene, honelto aliquo
comitatuad Principem mittereneur, quiratam electionem haberet: Contra
auremi electi sdem dabant Regi, idque iuramento intercedente, ne aliud
prasumere rellene, quam Principes de religione e publica aequitaEC CON-
Sicuissene, nere aliud suispermierere, quam monalticae disciplinae norme
expoltulactet. Onem quidem contirmacionis morem durasse laris constar
vquein Rudolphum Auind(purGeNSEm ROMAnOTUM R egCM, qui CIFCIECE
annum Dominim ccc. ex humanis exceMc. A deo recens e nupera csinue-
cicura illa Abbacum Germanix, quam proximis annis Poncitices suam fe-
cerunes cocancea laeculisnon niliin Regum manu policam. Necindignum
enim nec alienum ab aequicate ridebatur illis, quorummaiores, quique ips
collesia passim e monasteria Fundassene, prinatam que electionem niona-
chispermilissene, quique ancenon nili Principe delionance Abbatesacco
Pilene, non minus iuris in insticuendo contirmandoque habere; quam an-
reaineligendo habuissene. Suas quippe opesillisimpenderane, suo inrcono
Poluerant xditicia, suis legibus institurisque erant curati, denique lua CurX
ex diligetitia inera metas veceris disciplinx concinverune. Leximus aurem
receres Francorum, ac post eos, primosillos Germanorum Reges _e ImPC-
racores, sclaroe eam pocestarem exercuisse, ve e Episcoposdarencecele
his, e defunctis alios Turrogarere. Praesulum quidem aliorum, sed nonnise
domelticorum consiliofreri. Sed e idem ius aliis principibusita contule.
runc; ve e legere e Turrosare Praetules apud ecclelias sux dicionis licuerit.
Verum reomniinnesocio piccaris ex relixionis est Factum, videliceE VECOE-
cidie dereriora kerene, et Subinde degenerareme, quae minime improbe insti-
tuta videbantur, ica hoc quoque more sensim luxato decritoque hodienon
nisRECATErNi, verocacnomnohdem AbbateS Regibus pEXstenE. Ouod
omen anteannos, ni Fallor, erccentos monasteria nostratia longe rum à
dominatu aliena, in corumignorarune: nulla magIS CauSa pEXelenCaTIS AB-
bacibus, gua rHaCIeS CHCtuX Functionisministri pergerenE. Reciarum E
nim adnationum nomine (quod retereS ChaTEX PExFerunC) non regalia illa
nupetrlurpaca, sedagri ee praedis d leruicia eria Rerum beneuolentiamo.
semuleis caenobiis Principum electionem, quam priuata e domestieario.
cuic. Impuros quidem (xpe dedit Regiim auchoricas, qui certe maono ee re
rum et disciplina damnodmissi sunc. Monachorum electio mulco (xpius.
nalteens donata, incellisenida lunc. Recahum nomen recentius non lerimus
in Chronicisreceribus. Nec Fuie quicquam illis pacribus regulae, qui pulla
velte induri, vlera e suprabapritim rocu ao ClaM, HOCCIEPFOPTIO, mun.
AuMa DlOrIAM CIUS AdIUTAFUHE. TIIHA COMILAL, IOHDCHIIMASHOCITUTaM TU.
Aueo