# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1691257834:0077 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1691257834:0077?run=74 # Title: Tomus tertius & ultimus, in quo primas tenent Joachimi Vadiani, V.N. Reipub. SanctGallensis quondam C o s. & in Comitiis Helvetiorum Legati Ordinarii Antiquitates, Ex Synodorum Decretis, Et Monumentis Tum Francicis tum Alamanicis conscriptae ... ; Cum Indice Absolutissimo (shelfmarks Leibn. Marg. 152, Stück 3; Leibn. Marg. 152) # Folio 45, page id 1691257834:0077 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1691257834&page=77 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1691257834/jpgs/default/00000077.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. PONY S TFR Y mum enim produsse existimant id genus dixlomata Ponciticum Romano: rum, quum dominacum illum non rebismodo sedricinarum eriam civita- rum e aerorum lcalix F pilcopi Rom. ciuiliiurildicione suppresta sibi rindi- carune, recereinqi amplissimi imperii ledem tuam Fecerune, non iam Apo- Aolorum, qui Principem rel Echnicum relcrrannidem exercentem agno- verunt, sed Regum ac Imperatorum munere Functi: quippe quihiocipsuma- sanc in Vebe, quodantea Imperatores e Regescgerune, reca de caulabullx esc rideri debeane licrerae rabulaeqi omnes, juae huiuspotestatis pracextue Fuco miccuneur. Sic enim Cenciune ex iudicant hodie doctisimi quique riti, qui ministeriu Ctiricti a porestare e administracione gladii ita separane iure di- vino, veririusq admmistratione neminirni permictane. Palam enim APO. Aolicae Functioni gladii porectatem seriprura adimune; gua tamen eandem Mlagistracui rindictam exercenti hcrribuune, re omnem criam animam illi tubiiciane. Concludune ergo cius solius esse ius dominatus, cuins estrindi- atx porestas. Pocestarem aurem rindictae ministrorum Luangelii non esse, proindene sladii quidem de dominatusius eAe, Fchc bullas elle meras, qua vel dominatum alerune Epilcopisillis, relcam districte, verocant, praecipi- ences rindictam ec vicionem incentant. Pquidem renon laboro, diplomata Cntnecne. Poriticix bulla, cum sciam hocnomine codicillos prope omnes censeri, ita lane maxime cuperem calia esse summorum P’ontiticum diplo: mata, qualia summorum Apostolorum fuere, quorutunctionem in le trans- latam floriantur. Lxtar aucem diploma Apostolicum ActOr. 15. Cap. a Factui minis, ostentatione, vlcione, a rindictatam alienum, quam pure e (ynCere Ecclesiasticum. Non enim dominacus in iplo, sedministerium indicatur. Sed ad charcas reuertamur: qua Francorum cempore donationibus Fere pri- vatis deseruiebane. Donancibus aurem seu Principes Ccu Nobiles Bucple. beituissene, merirum MESS A applicabatur; inscripeismemorix gratiaho- rumnominibus, quidonassene; quigue obculissent: nec missa solum, ledon rationum eriam serigiliarum opcrumqe monalticorum omnium communi- catioranta contdentia e rivis d mortuis addicebatur, re e recticus et eiba- riorum modus relucimeritorius donaretur, ex Cordes etiam (verete dicam) monaltiex in precio essent. Charras autem rescindere aut riolare nesarere relisio erac: neque in rlliusmanu erat, rem lemel donatam reperere, aucti- demcharea praestica rescindere. Duod ab his demum maxime cstneole: ecum, qui religionis sibinomen praecipuerendicarune. Fpilcopienim, tum morum Pontilicum consensu admissi, mulcorum monalteriorum redicus ineorum suos fecerune, non alia magis causa, quam re ad manum esser quod luxui ee splendori arrogatae potentix sufticere pollet: Monachi quoquo quidlibet causari non eamodo anferre Ecclesis fuere auli, quae maiores sui donassent, sed aliena etiam in rem luam convertere speciolo illo Incorpo- raxionis fuco, cuius superiori libro meminimus. Ex legerero Alemannorum adcononlicebat lemel factae donationi contraire, remulctam eriam hlca. lemchareae in illos decernerene; qui diuerlum centare Fuissene auti. Si quis Parrem auc auum donassenegasser, celcibusquiure requiliris connictus eAee, magiia paenae subiacebat. Ouodhierusta aur perdita charca elet; necpro- ducicettes posene, inramenei incerpolitione obligario soluebacur. IIle au- tem qui Funidum, aut asrum, aut praedium Pcclelix donatum precario rece. pisset, censum in charra expressum Coluehat. Ouo detuncto haeres bonis cedebat, nisi ampliorem porlessionis condictione charcula dererminaset, auc ipla in charta donationis posteris caurum praeseripeumre fuisset. Charca ixlx Latiné leribebancur, aut cerre lemi lacino sermone leripras divere