# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1691257834:0079 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1691257834:0079?run=74 # Title: Tomus tertius & ultimus, in quo primas tenent Joachimi Vadiani, V.N. Reipub. SanctGallensis quondam C o s. & in Comitiis Helvetiorum Legati Ordinarii Antiquitates, Ex Synodorum Decretis, Et Monumentis Tum Francicis tum Alamanicis conscriptae ... ; Cum Indice Absolutissimo (shelfmarks Leibn. Marg. 152, Stück 3; Leibn. Marg. 152) # Folio 47, page id 1691257834:0079 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1691257834&page=79 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1691257834/jpgs/default/00000079.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ednre TE Germanicam paucillimi tomines externiintelligane. In torum nurem con- stacrabularum Germanice (eripcarum recentem esersum, ee lune anni pau- eis ex quohxelingua ruleo scribi caexta est. Scriplere quidem de vereres, led pauciderari, se relur periculi Faciundi oratia. Fxcac apudnos Sansali P Calee- L rion a Nockeromonacho; quem ob lingux rardicarem Balbulum cornomi. nacune, in nostram linsuami cranslarum Aenolphoimperante, canea verbo- rum difficuleace, ie nonnihiab accento ee immorance lectore accipi et in- telligi queac: carri dura olim e antelans recus illa Francorum ex Aleman- norum lingua tuic. Sed pexstactoriase (rein Farragine) orationem Domi. 2 nicam cum simbolo codem in codice; ad(cripeam reterre; qua ad verbum Sic BaDenE: Faseronser, duinhimele bist. Dinna mo vuerde ceheilleot. Din riche chome. Din voille ceskehe n erdo alsoinbimele. Vnsorra colicha brot kib onshiuto. Vnde unsere scuilde belaZ uns, a lsso ouch vvir bela zend onsern sculdizen. Vnd in chorunga nit leicest du unsich. Nu belose unsil fomeubele. Nonreperiebam aurem Angelicatmi Calurationem eranllaram, ve quatn a. iasilla incer preces non habuerie. Primuin enim, ve consicio, a Fratribus Mendicancibus in preculas illas numeracas ee mericorias relata est. Cerina- MChoren dicebane, quod Lacine dicimus rencare rel prchendere: arque inde Chorane captacio, prehenlio. Simbolumi auc, quod Apostolicuini vocatuie; Germani Covorf a coniiciendonominabant, illi articuli coniecti e con- scripei ab Apostolis crederentur, scuc exverbis Nockeri Symbolopraposi. eis deprehendieur; hocmodo; Daz Craeci Chédent symbolum. Latini collatio- nem, duZ chéden vvirgeovers, vvanda iz Spostolies sa menoion, unde zesammi- ne gervi. f.n, da Z 12 Zlichen st Christianae fider. Also suh in pralio symbolum heic- Ret daz Zcichen; da 2 an skilten alde an cemoten Worten ist, tannon ioglicheiro so- eos irchennent. Allusumisictir est ad Grxcx vocis originem; qua drd S oyu Eamar deducta essevidetur. Pranstatum aurem eodem in libro reperiebam inhaec verba: Ib teloubaean Cot alma chocieen farere. stfon himeles unde erdo: Vnde an simen Sun den sev vichrer halca re cinizen unseren herren: der fone de mohé iligen qu’este infansen vvard: fone Maria dero ma ecde cetorn vvard: kenecha ffiat vvard pt Pontio Pilato: inde biimo an crucem gestatcer estarb: onde begraben ovard: ZC hello fuor: an demo drieten tàze fone rode irstuoer: Ze, him elefuor; dar Siz Z et ZC Coris Zese suuun des alma chrisen varer: dunnan chinfricer zeirré illene dic er du n- ne vindet le bente alde rote. Celoubo an dun héilisen C’ist: le: loubo heiliea diu al leluchun gesá menunga: keloubo zoha benne dero heilicen cemeinsame: ablas atro sunden: G. lo tbo des fitokes urstendede: ecloubo ewien Pib. amon: Dazue ruon it KCuNarO. Inlacello periecusto Leprolorumi vebis nostrx, quod haud proculsubur. bio Oriencalilicum est, proximis annis libellu reperi Omelius aliquor Ger 3 manice scriptas continencem, quem anteannos plusminuscrecencos leri. prum esse collisebam, cersiore iaim et mitiore Carmone. Prima enim Omelia de Domininaciuience ad huncmodum habebat: Vus ist erschinen der gvore voille. Undo die menniheit vaseres halcares; des al machtieen Crortes shunen, nih von deheinen rehten vverchien, die voir selbehan ce ean, vvan nach siner michelun erbarme de hater un sih echalen, e c. In codemO. Cron rauer onser der st in den himelen: Ceheilicet vverde deinname: Z che- nedimriche: ac cet rvelle hie in et der aiso da selimle. Infer rasolich beroc eie vn racio Dominiea hisrerbis reddica lesieur;