# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1691257834:0111
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1691257834:0111?run=74
# Title: Tomus tertius & ultimus, in quo primas tenent Joachimi Vadiani, V.N. Reipub. SanctGallensis quondam C o s. & in Comitiis Helvetiorum Legati Ordinarii Antiquitates, Ex Synodorum Decretis, Et Monumentis Tum Francicis tum Alamanicis conscriptae ... ; Cum Indice Absolutissimo (shelfmarks Leibn. Marg. 152, Stück 3; Leibn. Marg. 152)
# Folio 79, page id 1691257834:0111
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1691257834&page=111
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1691257834/jpgs/default/00000111.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
# Lines: 55 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Cd MY S
I LL
quos quacunque caulamosille retus cractatus eRt, iure exercice in ea prxedia
quae Germanice (Fhrschahige (Bater rocamus: rura aue, que renditione pen-
dicur; den Grschah nominamus. Id rero obicernocandu, peaedia quibus ser-
nicus en imposita es antiquitus BON A FFSCALTA rocata Fuise, quali ad EICu
sive xrariu Principis percinencia, quae illoru poltea liberalitace, hac camen
seruicuris condicione, recognicionis ergo, l alienari ea concisisser, impolita
monasteriis donaca fuerune; quae criamnum rulgo FBrschahige Bosauter
nominantur, e vet hac maxime nora a BOn FS, qua Salica appellata tune
Treve LeBenguser, di(cernueur. Porest auchxc fernitus, licut reliqua ominia ser-
uicuris incomoda, vel pactione rel eranlactione redimi. Siquide de liberris s-
vereproprius dieam, liberrins (coditionem enim haec vox exprimie) incenui
hebanc Francis e Alemanis, coram Rege ridelicer iactato denario, bcuri e
receri iure Romanorum coram Principe, cum iuri ee porestari Patrehiica
eximebancur; renec operas perere, nec obsequium deliderare, nec ad lue
cestionem bonorum renire posser. Ouanquam enim ingensi dicaneur, au-
thore Marriano Turecontuleo, qui ex matre liberanari sunt; camen nihil minus
ingenui siune liberti, qui ilri PAErONOruM in EOTuM eximuNEuT. Ouod ride.
re licerlibro Pandectarum quadraselimo, in cieulis, Deiure aureorum annulo-
rum, de Denatalibus restituendis. Flis enim modis eriam libertis bencticium in-
senuicacis Princeps conferebat. Ilabebat aucem locum ingenuitas, s Pa-
erono consenciente collata Fuisset. Imperator enim Commodus ius aureo.
rum annulorum illis adimebae, quiid P’aerorio inviro inipetraslent. Necta-
cile imperatores receres quenquam natalibus restituerunt Parrono non consentientes
id quod Marcianus prodir suxtadicto cicul. Denatalibus restimendu, in L. 2. Frari-
corumetiam leges, Romanasimicacxe, mulctam irrosabane libertis, qui pa-
tronospraeceristene, aut a non justis parronis Fraude ad ingenuirarem per-
venissene. Dabacur ee propretio ingenuitas Franeis, ri ec libertas apudve-
teres seruis. Simile quiddam amibiunthodie, qui R quires CrCaNEUF a PrInCI.
De, auri scilicet sectandi copia facta, aut qui oblcurius naciimaginibus do-
hancur, simul ex diplomare recepto, quo idem munus lesicime posteriratiaF.
Seritur. Suncgi hodie imagines plu(quam renales ee precio et Forrunis magis
quam rircuci et meritis parenere rerissimum esse rideatur, quod ab Flora.
tio est dictum:
Tt eenus ex formam Rexina pecunia donai.
Maiores nostri, nisi Fallor, anredictu genus ingenuorum voce lemilacins
semigigermanica semperfrey appellarune, a quibus alii lunt liberi illi, quorum
maiores nullam seruiture seruierue, quos ruloo PTohiles dicunt. Noomicceri-
dum hodiernos liberrinos etiam migratione ad ingenuicatem peruenire, li-
berrinicace lemel omni lublata: quod quidem pactis cransactionibusque ob-
tentum est. Vcapudnos Sanoallis Aguis libercinus ex aoroAbbacis in agrut
nostrum auerrbeixlam cinitace imperrata commiorac, ira omniiuri liber-
tinieatis eximicur, vene obsequiu quide Atbaci vilum nedum oporas debcat;
etiam linuico Paeronomioret. Oualiiure e xenodochium rebisnostrae do-
natum est, vein agro Abbacis (noster enim exemptus est) quodcurqe prediu
servitureilla, enius paulo ance teminimus, orauacum emerie, rlura semet
numerata ita liberetur seruieure, re perpetuo careat eo onere, cciamhaxe.
nodochisiure Fueric abalietiacumi. Ad seriios auere redeamus, Non licebae
servoaliam sibimarrimonio copitare, his coequalem, hoc est seriiain, nec
guamliber Ced eam (ola quae eiusde dominiiessec, nisi aliud convencione pa-
cilcentium dommora licuisser. Quodide a in libereis libertabusqi obscrua-
batur. Nec rnu erar muleta genusin illos decrerum, qui coiuxioinequalia
5
PCFB.