# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1691257834:0135
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1691257834:0135?run=74
# Title: Tomus tertius & ultimus, in quo primas tenent Joachimi Vadiani, V.N. Reipub. SanctGallensis quondam C o s. & in Comitiis Helvetiorum Legati Ordinarii Antiquitates, Ex Synodorum Decretis, Et Monumentis Tum Francicis tum Alamanicis conscriptae ... ; Cum Indice Absolutissimo (shelfmarks Leibn. Marg. 152, Stück 3; Leibn. Marg. 152)
# Folio 103, page id 1691257834:0135
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1691257834&page=135
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1691257834/jpgs/default/00000135.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

lOMYS TE R X
e admo ineporacionis fuco. lonse omnium nocentisimo; quo tane
rniversa ruestris alimonia cum Choriepileoporum, cum eriam paupe-
rum Dicecelinorum in colleria ee monasteria, polthabica parochiarum
dignitace, concestic. Porro ex monacteriis P pilcoporum auaricia lape
molesta tuic, coempris ridelicet, auc in praemium concessis Aduoca.
tiis, quae polt Arnulphimorrem miro de ipla quactui patuere. Constat es
Abbaces ambicioliores (aepe mucalse caenobia, nec line larsitione impe
erasse, re Abbaciis pinguioribus prxehcerentur. Ance enim diximus, nun-
quam ita sui ruris monasteria tuisse, quin Aduocatos rel Rexum rel Im-
peracorum nomine millos terre cogerentur pexecipua illis cura iniun-
cta, ne quid derrimenri caenobia vel lua iplorum, rel aliorum culpa ac
ciperent. Ilorum isicur cum cerra quaedam et liberalia quidem Cala-
ria Regum iussu constirura eRene, Factum eA, ve et hac a parce prastan.
ce cupiditace repence ad luerum ex Farinam decorra Fuerine, quae antea
non nili diligencix rigilancix que pacuissent. Empras autem constat d
Principe, vel ab eodem in benelicium (re rocabane) acceptas, qua
paulo lagacius exercieae plurimum emolumenti afterebanc. Non modo
enim ab Epilcopis, Ccd a Nobilibus et Abbacibus eriam, qui alienas Ad-
vocatias incerdum coemerune, magno quaectu lxpius administracae lunt.
Ouare Abbaces plaerique ex ipli parandis diviciis incenri, Ced ee indignum
racihorum insolenciam ferre, qui riam sibi opum ausendarum, adcoque
regni insticuendi occalionem praecluderent; Aduocaciones Principum
decreto consticuras, quas vulso Aduocarias rocabane, grandi pecunia re-
dimere, acque hoc se iugo in cocum eximere perrexerune. Triex cum il
lis Regum crane aulx, ec paculis horum auribus abusi, cancum his licebats
quantum dudumi nostracium Principum clementia ex bonitare P piscopi
abulituissene. Proinde e Abbacibus illorum indulgentia permissum, veo-
nere Aduocaciarum liberacirel ammannos constiruere, vel euriae (quosro-
CanE) Masistros; qui abbacum dicto audiences essene. sutroxarenulloim-
pedience liceret. Advocati, hodie rulso Turores appellaneur, quibus er-
iamnum monasteria non pauca rarios quidem. led graves tamen ex ma
ouos reditus pendune, alicubi ee equis cerro numero missis, qui mona-
stico pabulo laginentur. Nostra xtas Abbaces ridie, quipostredempram,
verocane, Aduocaciam, e omnimodam libertatem indeptam, canta 0-
pumcuendarum es seruanda dicionis follicirudine commori, ac velucper.
culli fuere, re parronis non modica pensicatione allectis; perperux lele
rurlum elientelae hdeique volences submilerine ee manciparinc, larius ar-
bicrari hoc modo partis rebus consulere, quam alcam illam ludere; quae
dicissuna caenobia non raro ad exrremam inopiam redegie. Lam e l’aro-
chiarum praebendarumque (Ve rocant) postessiones, collationes, inue.
lticuras rendere, mutare, praeterea seruata redicuum parce locare, Ro-
mana sedis exemplo, Clero omnilicebat, rique adeo licitatis sacerdon
eiis rnivexsis, re parum incerim cura estene, quae iure patronacus defen-
debaneur. Ouxe res tamen erins Alpes adeo licenter exercita eA; oc:
cupatis videlicer alioque cranslatis eollegiorum coenobiorum que redici.
bus, realicubi rist superesset, quod horum alimonix, qui lacris peragen-
dispeafectiessene, susticeret. Mlalecum, re semper, audiebat simonix no-
men; quum sinioniam incerim omnes tulla Fronce e prohterentur, et
exercerene, re mirum rideri cuipiam polset, qua de caussa pestis il.
la nocencistima cancum sibi licencix rindieacit, cum apud Luicpram.
duru