# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1691257834:0141
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1691257834:0141?run=74
# Title: Tomus tertius & ultimus, in quo primas tenent Joachimi Vadiani, V.N. Reipub. SanctGallensis quondam C o s. & in Comitiis Helvetiorum Legati Ordinarii Antiquitates, Ex Synodorum Decretis, Et Monumentis Tum Francicis tum Alamanicis conscriptae ... ; Cum Indice Absolutissimo (shelfmarks Leibn. Marg. 152, Stück 3; Leibn. Marg. 152)
# Folio 109, page id 1691257834:0141
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1691257834&page=141
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1691257834/jpgs/default/00000141.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
# Lines: 53 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

OM
F
Uata FuCrO. Cacerum de disciplinx emendatione ne rerbum quidem po-
Aremis in Crnodis reperias, errams sinc; qui horum temporum Papis
neleio quid cenlurae in mores es vicam quorundam eribuane: verum qua
auc qualis illa fuerie, ne verbo quidem exponune. Hlud constat; ejiis
vindicandae ee retormanda muleam tidem nostris Fecisse Poneitces, quo-
ciesnecessitas aliqua ita rreebae; re ad opem Principum e populariumi
auxilia Forec retusiendum; neque alia magis arce publicam orbis que-
relam consopitam, quain concilii polliciratione, in quo de disciplina
Eceleharum cognolceretur. Innocencius enim ille; qui poceltaris pleni-
cudinem sibi de iure ee supra ius dispensandi arrogauie, Cum rebuIs CFAN(
marinis rroencibus lub Orchone Ouareo bullis quaguaversum missis Chri-
Aihdeles ad recuperationem terrae lanctae inhoreatus esset, dubium, su-
dione piecatis, an potius in caussa sux commendarionem; quo inaio.
re tauore aludum felsis extraustisque Fcclesis insinuarer, ingenue confes-
sus est, suorum temporum Racum generali Ecclesixe reformarione indi-
oeres de in hoc cerro se Futurum re rniverx Ecclesixe retormationem
allequeTCEuE. Promisie aucem illius bulla (vEciuS Verbis VEaE) Conepliuii
generale; iuxta priscam consuetudinem sanctorum Pacrumz in quo vi
ria extirparentur, vireures plantarentur, excessus corricerentur, mores reformaren-
tur; haereses eliminaremur; sides roboraretur, discordiae sopirentur. pax stabiliretur;
oppressi invarentur, aliaque id genus, quorum Vespersensis meminic, qu’e
nec ab ipsornquam, nec ab aliis, quod sciam, Poncihcibus postea ser-
uata auc praesties fuere; Exspectaca quidem in Constanciensi ex Basliensi
Spuodo. Verum _e hos caetus ica nobis Pontiheum ambicio involuir, de
sulpensoS FenUIE; re pexsticetie Forcasse nunquam conctos; quam cantis
sumpcibus factos paruo cum Fructu dimissos, ne dicam contempios fu-
ille. Duod si tancum solerriae risilancix que publica pieraei Rpiscopi il-
li adhibuissene; quanicum privacis rebus autrendis Babiliendis que adhi-
bueruine; profecto minus hodielaboraretur, minusque tumulenum e pe.
riculorum illi sencirene, quibus cum riciis corrisendis e inoribus vindi-
caridis perpecuum certatien est; quique hoc rnutn rroene, re Ecclesin
Christi ad normam veceris verxque ec indubicacxe relicionis recormé.
tur; quo deinceps artica vireure, de ortamentis vere Christianis speci-
inen illud Aposnliex synceritacis referre, luoque le modo de ordine con-
cinere possic. Aore enim relingnimus, qux lonea nobis consuetudité
commmendaneur. Perdishicile est, illorum errori occutrere, qui e opum;
et porencix estimacione dignitacom, adeoque relisionem Lcclesxe me-
eiuneur. Capirum enim, tioc eR, summmorum Ponciticum velsis, non ex-
ehiplis modo, sed etiam documeneis nactenS COnHrMATI SUNE, quI sua
tam obstinate detendune, nec ionorant P’alchalis Secundi sencenciam;
qui in Synodo quadam Romana (Sicuc Vespersensis sexibit) Episcopis
honnullis ob concempeam Flainrici Ouinei limperacoris auchoricatem eil-
mulcuancibus in hec verba respondic: Eccl sa primitiua Marirrum tempo
reftoruit apud Deum, es non apud homines: dem ad fidem conversi sunt Recess impe-
ratores Komani; Principes; qui macrem suam Eoclestam, peut boni filii; honestaue-
runt; conferendo Feclesiae Dei praedia  allodia, saculares honores es dienitates, re-
calia quoque jura es insienia, quemadmodum Constantinus, caeterique fideles, e ca
pit Ecclesia florere tam apud homines; quam apud Decim. Tlactehus Palchalis;
cuius lencencia ica postea obrinuie; ve xtas nostra etiam Lulios C acapHra
los ee Alexandiesnihil non auderices ihspexerir. Reque rcinam cordiette
illi