# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0022 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0022?run=74 # Title: Chronica Slavorum Helmoldi, Presbyteri Bosoviensis, Et Arnoldi, Abbatis Lubecensis (shelfmark Leibn. Marg. 180) # Folio - , page id 1700337297:0022 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1700337297&page=22 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1700337297/jpgs/default/00000022.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine # Lines: 58 recognised, mean confidence 0.78 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. e 102. Cerie: Lrrius quod Imperii Romani descriptiones, alegatis un diq: exprorincus missas inspexerie, indeq; sux historiae nonmi nimam fidem conciliarerit. Scd nec Tnuervir rerisimile cAt, rebusperendis occuparo, rel ocii velstudii tancum supertuil se, quantum ad seribendamxe quali dilizentia historiam suficit nec CxsaREm pignisset retigere, (Alinio Pollioni si credimus) commentarios luos, modo superrixilet. Lirrus autem, (UcPa. carinitarem omittam) quoties in ip lahistorix narratione pec Carerie, jam pridem accuratioribus philologis annotarum est; dememini exeruditissimo Heinsio audirisse quondam, obser- ratossibi aliquor Lirinianarum hallucinationum centones. Duantomasis labieos oportet, qui nec pacisunquam bellire ulum habuere, nec in Ccend ilta personam cgercullam, nec Dublicis cabulisrelature fide digno, excepere quicquam; sed audica, risa, lecta nullo judicio consarcinant, luaqi sentis amore, velinnata ambitione iactantiaq; strues potius narrari onum, quam historiam condunt. Nec tamenpraecischistori- amanemine recte scribi dixerim, nisi qui rebus ipsis admotus, qua scribenda sunt rel spectarericiple, rel cgerit. Nam ee labium recerem historicum, Senatorem quamris Romanum ingi clarissima Rcipublicxe luce retlarum, à Polybio actamem nocatum inrenimus, quod nulla parte commendabilé scripse ric historiam, plerosqu laltem lectores nominis de dionitaris aucoritace tefellerit. Caeterum qua in historix conditorema- xime expetuntur, duo luntpracipua: F’ives ec suvrcium. Fidem inceoram esse oporret; eritq;, si nec odio nec parrium Audio nec rerum ignorantis obtulcetut animus. Iudiciun aurem esse conrenitrectum experspicuum; erirgi talc, si in delisendo pro- ridum Hu) Oeiu lollu RICA S ve lactu 11d uI Ib olu ulice lal Um LBI Con PladidC Gusde teid ACCI Md MIE exple Aa1IId PCTII. sirediu Helmo rate, rediri