# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0079
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0079?run=74
# Title: Chronica Slavorum Helmoldi, Presbyteri Bosoviensis, Et Arnoldi, Abbatis Lubecensis (shelfmark Leibn. Marg. 180)
# Folio 51, page id 1700337297:0079
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1700337297&page=79
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1700337297/jpgs/default/00000079.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.84
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Nox quoq
incerrum in
recom. CHrt.
538 in Sanor
dam ductoine
enimne, de ii
lichind. Ca
e. Fabric. D
arerum men
 apen
nimat.
Terro
  Altrt
preseriimin
es sae diinu
 Albim B
ist alon 
aM II
jus est.
eBI MdelII
decudl
NIS, IC Iiu
cum jam tett
cum Ecctelian
eO, MOII
uS, et Arent
Crntardis
te,
LIBER A
Constirutus est, in hacresione nunquam cellarit dilcordia, e perturbatio,
quoniam Dux Henrico Imperatori rebellare ausus, totam secum ad rebel.
Tandum Calari movit Saxoniam. Deinde surgens in Christum, omnes
Ecclelias saxonia terruit acqi curbarit, illaspracipue, qua in emOrara
rebeslione, ipsius malicia noluerune axplicari. Accesic his malis, quod a
idein Dux, cam paterna quam auiex derorionis, quam erea slaros habe.
bane, Penicus immemor, sentem Winulorum per avaritiam crudeliter op.
primens, ad necessitarem pasanismi coegit. Sandeo tempore Slavorum
dominio pociri sune Theodoricus Marchio, e Dux Bernardus, illo quidem
orientalem, isto occidentalem polsidente provinciam, quorumisnavia Sla-
voscoesicheri desertores. Rudes enim adhuc in fide gencilium populos.
quos optimi quondam Principes cum magna lenitare Foverant, remperantes
risorem his quorum propensius insistebane saluri, isti tanca crudelitate in-
sectari Cunt, ut excussotandem servicuris jugo, liverrarem suam arimis deten-
derceogerentur. Principes W inulorum eranc Mistiroi, ex Micrudraz, quo. 5.
rum ductu sedirio inslammata est. Serino ergo est, a vererum narracione
vulsacum, quodidem Mistiroi, peciit sibineprem Ducis Bernardi, et ille
promilic. Tunc idem princeps Winulorum, volens spontione disnus 
tieri, perrexit cum Duce in Traliam cum equitibusmille, qui omnes Fere
ibidem suncincerfecti. Cumqe rediens de expeditione, pollicitam sibi mu-
lierem expereret, Theodoricus Marchio inrercepie consilium, consansui-
neam ducisnon dandam proclamans cani. Quo ille audito, cum mapna in-
dienatione recestit. Cum erso Dux, murato consilio, nuncios post cum di- 7
rexisset, ur concupitis pociretur nuptiis, ille refertur tale dedisse respon-
Tum: Oporiet quidem generolam magni Principisneprem praestancissimo
viro copulari, non verocani dari. Magnanobis gratia proservitioreter-
tur, uejam canes, nonhomiresjudicemur. Si ergo canis valens fuerit,
mastiosmorsus dabit. Pchocdicens, reversus est in slaviam, e primoo-
nium transirie incivicatem Rechre, qua est in terra LuritiOrUM, COnVOCa-
tisq omnibus slavis, qui ad orientem habicane, intimavie eis illatam sibi
concumeliam, d quia Saxonum voce slavi canes vocentur. Ac illi: merito
haec, inquiune, pateris; qui spernens contribules tuos, excoluicti saxones,
Bentempertidam d auaram. Tura ergonobis quod deleras eos, et sabimus
tecum. Turavicgi cis.
Postquam aurem Dux Berrardus emersentibus causis, arma adverlus S
Calarem corripuit, Slari opportunitate accepta, consresato exercitu, to.
tam primo Nordalbinsiam terro et isne dexopulari sunt; deinde reli-
guan