# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0122
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0122?run=74
# Title: Chronica Slavorum Helmoldi, Presbyteri Bosoviensis, Et Arnoldi, Abbatis Lubecensis (shelfmark Leibn. Marg. 180)
# Folio 94, page id 1700337297:0122
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1700337297&page=122
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1700337297/jpgs/default/00000122.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.84
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

CHROH SL AVOREIM
Notum ereovobis cupio, quod Rani, ad quosmodorendimus, directis adme
noctenunciis, ducentis mareis pacem obtinere quaerunt. Superhac renihil
mihi sine restro consilio definiendum est: I decreveritis acceptandum, ac.
ceptabo; lircculandum, recusatio. Ad quod responderunt Saxones, dicen.
ter: Nosquidem. SPrinceps, licet numero paucisimus, honoriscamenat.
que rirturis cupidi, sloriam pro qua cu maximo duximus. R anosergo, qui
filium cuum occiderunt, pro ducentis Marcis in fraciam recipiendos nostro
consiliodicis: Revera nominicuo masno condisna laristactio. Absit a nobis
talis injuria, ur unquam Factohuic assentiamur. Nec enimideouxores, Alios,
denique parrias sedesreliquimus, uthostibus carillationem, e filiisnostris
opprobrium sempiternum haredicemus. Ouinpotiusperse urcaepisti, tran-
Kmare, utere ponce quem Araviccibi bonus artilex, admove inimicistuis ma-
nus. Videbis gloriolam morrem nobis esse maximo luero. Hisadhortarioni
busanimatus Princeps, movit castra de locoillo, e perrexit ad mare. Tra-
etus autem ille maris contractior, e qui visuirajici porest, cotempore Ara-
cuserat slacie frmissima, proxterris orem hyemis. Scarimque ubier ansmis.
sis sylris d arundineris, venerun suvermare, ecceille agmina slavorum
deuniversisprorinciis, diftusa erant suxer faciem maris, distincta per verilla
e cuneos, expectantia jussionem regis. Pratque exercitus ille grandis valde.
Omnibuserso caure et ordinate per lingulasacies consictentibus soli duces
coressi sunc ad Palutandum regem, _ exercitum peregrinum, d pronis vul.
4tibus adoraverunt. Ouosrelalutans Henricus, e adliortans, capit percun.
ctari deicinere, ex gui nam in processu deberent esse primi. Sinsulis aurem
ducibuscertatim se offerentibus, responderunt Saxones, dicentes, Nostri
juris esse dinoscitur, uc ad bella procedentium nosprimi, redeuntium novis.
limi inveniamur. Legem ergo a parribustradicam, et hactenus polsesam,
hoc etiam locominime neslis endam arbitramur. Et annuit eis R ex. Licer
enim Slavorum multus esser numerus, Henricustamen se non credebatcis,
eoquodipsenoseromnes. Leraris ergo signis, Saxones praeierunt intronte,
Cacera Slavorum aenima Puis ordinibus subsecuca sunt. Perora dic ambu.
lances in flacie e nire musta, circa nonam tandem apparuerune in terra
Rusianorum. Scatimque villa lictori contigua, instammara Punt. Dixit
autem Henricus ad Pocios: Ouis ibic ex nobis speculari, ubi sic exercitus
Ranorum. Videtur enim mihi quasi videam emivus multitudinem appro.
Pinquantem nobis. Missus ergo cum aliquantis staris, Saxonum speculator,
in momento reversus est, nuncians hottes adesse. Dixitque ad focios, Me-
mencore oriri unde renictis et ubi consistitis, ecce mensa polita est, ad quam
aquo
1B
106.
ala
AOS
D
vii
frot
IiM
CeCO
IIII.
1OS
CoDB
noste
mAe
tet
H
M
1