# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0178 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0178?run=74 # Title: Chronica Slavorum Helmoldi, Presbyteri Bosoviensis, Et Arnoldi, Abbatis Lubecensis (shelfmark Leibn. Marg. 180) # Folio 148, page id 1700337297:0178 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1700337297&page=178 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1700337297/jpgs/default/00000178.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 148 LIBER I. nens cum Caederis quod pepiserant, simul etiam rosans praberi sibi Faculta. rem colloquendi ei e consilio participandi. Cumque Comesrenveret, di- cens, hocincautum sibi propcer osensam principum, ille mandaviceiper nuncios dicens: Decrereram quidem esse oculus ruus e auristua incerra Slavorum, quamincolere caepisti, ne quas patereris molectias Slarorum, qui olim Wasirentium cerram pollederunt, de caulantur se privacosinjusteta, reditare patrum suorum. Muare ergo dissimulas amicumcuum intempore necessitatis: Nonne tentatio probat amicum: Hactenus concinui manus Sla. vorum, neladerenere, muncrandem libecrerrahere manum, ee permittere te tibimet, eoquod fastidieris amicumtuum, nec recordatus tueris Fcederis, ec nesaveris mihitaciem cuam in tempore necessiratis. Dixeruntque nuncie Comitis ad Niclotum: Ouod Dominus nosterhac vice non loquieur ribi, im- redic ea quam nostinecessitas. Hlabe erso adhuc prariam fidei dc sponsio- niscux ersa Dominum nostrum, ur Ei videris conera cum bella Slavorum clam consursentia, praemunias cum. Et promitu Nictotus. Dixit ergo Comes habitacoribusterrae luae, habere caurelam jumentorum e substantiarum ve- Ararum, netorte raviantur à furibus vellatronibus: de publico vero periculo meum critprospicere, ne qua improvisi exereieus incurtione involvamini. Putabac enim vir lapiens, revencinas beilorum jacturas Pele consilio conelu. Tisse, sedres aliter cesserunt. CAPUT EXIH. (LXIV.) 2.Nictotus inW aeriam irruit, (5Lu- 1 becae plusquam C. CC. viros occi dit. friae incolas, caedibus es rapinis va sat. 3. Holsari antiqui ab hac incursions 2. W esiphalos. SFollandos, novosir a immunes fuerunt. Gentiens enim Hiclotusirrerocabilem esse juracae expeditionis profectio. anem, clam paratnaralem exercicum, transmissoquefrcto, applicarcla Tem adoltium Fravena, perculturus omnem Wagirentium provineiam, pri ulguam saxonum exercitus intanderetur luisterminis. Transmisitque vespere nuncium Sigebere, coquodpromitisset Comiti, pramunire eum, scd suver- vacua legatione: Comes quippe detuit, e non cratrempus consresandiex ercirum. Illucclcente ergo die qua lanctorum Foannis de Paulipasiovene. randacelebratur, descendirnavalis Slavorum exercitus per, ollium Frave. na. EFcires Lubicana urbis audito murmure exereitus, inclamaverunevi rosurbis, dicentes; Audirimus vocem clamorismaximi, quali vacem suver. venientis mulcicudinis ae ignoramus quid sit. Miseruntque ad civitatem d ad corum, nunciare eis imminens periculum. Sed populus mulca porationee. BFIHIS