# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0188
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0188?run=74
# Title: Chronica Slavorum Helmoldi, Presbyteri Bosoviensis, Et Arnoldi, Abbatis Lubecensis (shelfmark Leibn. Marg. 180)
# Folio 158, page id 1700337297:0188
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1700337297&page=188
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1700337297/jpgs/default/00000188.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LLb I
ficemMarconem. Posthune Sccundus erat Ferardus, terrius W a30, quar
tus Frike, quintus Folchardus, Pextus R cinberrus, Seprimus Benno, octq
3 vus Mcinerus, nonus ABelinus, decimus F2O. Hujustemporibus Turrexicip
Tammenburgensi E cclesia Magnus Adelbertus, qui de peregrinis Episco.
pis, quosinmensa sua habebat, Toannem staruie Exiscopum in Mikilinburs
Arictonem in Racelbur, acque in hunc modum Aldenburgensis sedes intres
4 divila eAt Epi(copatuS. Poltquam erso permitrente Deopropter peccataho.
minum, Christianicas adnullara est in Slavia, vac averunthae sedes onnis octu.
saginca quacuor, ulque in cempora Harrrici Archiepiscopi. Ouiproprer gene.
risnobilicatem duplici principacu clarus, magno cudio enisus est prorecupe.
randis suftrasaneis Epilcopis, universa Dacia, Norresix, Suedia, quos
Hammenbursens Eccletia quondam perrinuille, commemorar anciquitas.
Sed cum obsequiis _ variis larsicionibus nil protecisset apud Papam _ Ca.
Parem, ne omnio careret sustrasaneis, agsressus estjam pridem abolicose.
8 pileopatus Slavix suscitare. Accirum ergo venerabilem Sacerdorem Vice.
linum aldenbursensi ledi consecravit Epilcopum, cum jam eNet Xtare PrO.
vectus, e mansisset (B) interra Holzatorum eriginca annis. Porroin Mikeiliu.
burs ordinavit Dominum Emmehardum, et conseerari lune ambo in R osse.
velde, mitique interram egectacis d famis, ubi crat ledes sacanae, et habi-
tacio omnis spiricus immundi. Factaque sunchaecinconsuito Duce _ Comi
tenostro. Unde accidit uc amicicia qua erar incer Dominum Vicelinum e
Comicem nostrum, deincepsturbaca sc: nar. antea cum uc patrem venera.
bacur. Tulirque decimas omnes anni illius, quae Ponciticinovo provenire
Pocerant, nec dimisic ex eisparras reliquias. Tunc abiic Episcopus ad Du.
cem, rosaturus veniam, e susceptus est ab eo cum honore d reverentia.
8 Ecait Duxad cum: Dignum quidem tuie, s Epilcope, uc vosnec lalutarem
necreciperem, eo quodnomen istud me inconsulio susceperitis. Fgoenim
hujus reimoderator esse debueram, maxime in terra quam patresmei, taven-
ee Deo, in clrpeo _ pladio obrinuerune, e mihi possidendam hareditave.
runt. Sed quia lanetitas veltra dudum mihi comperta eAt, progenitores quo.
que nostri vosabinitio hdelem probaverune, decrevijam noxa hujus oblivi-
Pei, promotionique restrae plenolavore concurrere, scilicet ea condirione, si
inveltiruram exiscopalem de manu mea recipere volueritis. Hoc enim pacto
resrestrae processum habere porerunt. Et vilum est Priscopoverbumillud
durum, eo quod esetprater consuetudinem. Episcoposeniminvectire, soli.
us Imperaroriae majectatis est. Ouidam ergo fidelium ducis, Henricus de
Wicha, rir porens e milicaris, e amicus Episcopi, dixitadeum, Facite quod
1149
ee