# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0245 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0245?run=74 # Title: Chronica Slavorum Helmoldi, Presbyteri Bosoviensis, Et Arnoldi, Abbatis Lubecensis (shelfmark Leibn. Marg. 180) # Folio 215, page id 1700337297:0245 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1700337297&page=245 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1700337297/jpgs/default/00000245.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DI, BLZOVIEASIS, CHRONIC, SE AVORUM LIBER II. Presatio operis sequentis. ATER deserHSoriarumrari inveniuntur, qui rebus festis description nistidem inces a lorrant. Sane disparilia hominum cudia, plerungu corru- Protontenascencia, in iplanarrationis supertieie Rarim dinosei poltue, dum vi- delicet succrelcens in corde hominis veluri super Ruicas quaedam humorum, in- debicus amor sive odium deRectienarracionis impetum, derelicto veritaris era- mite, in dexceram lire in sinistram. Multh enim aucupantes tavorum hominum. Palliarerune se amiciria sicta quadam superticie, et propeer ambirionehonoris Seu cujussibet emolumeri, locuri sunt placenria hominibus, ascribentes digna in- dignis, laudem quibusnon debebatur laus, benedictionem quibusnOn cratBE Redictio. Ouo contra alii odio concicati minus pepercerunt obloquiis, quarenres locum calumniis, ec quos manune quibant acrius lingua insectantes. Pales prose. eto sunt, qui ponunelucem tenebras, ec dicunt noctem diem. Sednec aliquando defuerunt imer seriptores, qui propeer damna rerum e cruciatus corporum im- pictares Principum publicare rimuerune. Venialius aurem ek, veritatem tacuisse ob puslanimitatem spiritus, d tempestatem, quam ob spem inanis lueri finxisse mendacium. In exprimendis erso actibus hominum, reluti in exculpendis subri- lissimis exlaturis, lincerum semper oporrer esse considerationis intuitii, quinee pracia, nec odio, nec parore, a veritatis via deducatur. Ouod quia multa peritia est, imo maxima solerria, subernaculum videlicet sermonis inter lxc seopulo. lorum impedimenta inconcussum dirisere, divina mihipieras diligenciusest ex oranda, ut quia navem descriptionis ausu quollam im proviso mapis quamteme- rorio in alei de duxi. ip sa opitulance, e sacus secundos dirigente, perducere me- rearad lictus debita consummationis. Alioguin ob ditsicultorem ingravescenti- umcausorum, ex depraratosmores principum, Facile perturbabor a timore ho- minum. Magnxe aurem consolationis est Ermamentum omnibus verirari iriniten- tibus, quia veritas, eth nonnunquam impiis odium pariat, ipCa tamen in le incon- cussa permanens, non oftenditur, licur a gris oculis odiola lux est, quod non lucis Eedaecricudinis oculorum culpa dinolcitur. Sed e omnis considerans vulcum na- rivitatis sua inspeculo, non speculo sed sibimer impurabie, si quid in se pravum auc distortum viderit. Sequens ergo opulculum, licur a pracedentia, dedicoca- ricati reltra, Svenerabiles Bomini ex trarres, praesentibustonorem, Cuturis de rerum notieia Fructum conducere cupiens. Sed e mihimer Iper non defururun quantum liber emolumeride orationibus magnorum virorum, qui forcetibellum hunc leeturi lune, qui postutationi mex nonnegabune precum suarum suttrazia