# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0321 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0321?run=74 # Title: Chronica Slavorum Helmoldi, Presbyteri Bosoviensis, Et Arnoldi, Abbatis Lubecensis (shelfmark Leibn. Marg. 180) # Folio 291, page id 1700337297:0321 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1700337297&page=321 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1700337297/jpgs/default/00000321.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine # Lines: 48 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. LHB cuic mibetam eceC ete d 1 ela EIDER II ARNOEDI aliam perlonam desienaret, quae idonea non eser, Turrexit quidam inter eos, Conradusnomine, vir eloquens, et dixit ad eos: Uc quid discordaris, a virino- ne probonopacis convenictis: Si placet consilium meum, c8o vobis virum bonum demonstrabo, dienum honoreresio, virum felicem in victoriis, per quem Dominus oxeretur salurem in nobis. Ac illi omnes assensum ei prabu- erune, ut quemcunque ille desionaNer, hunc regemomnes salutarene. Oui a(- Tumeis secum Pociis, abiic ad holpirium cujusdam honecti viri, cui nomentten. ricus. Sed intranibus illishospicium, ip sum non invenerunt. Frat enim in horreo, aucupandi cudio occupatus. Uxor aurem ejus illos intrances honeste suscepic, dicens, maricum praesencem non esse, non longeramen policum. Cumq illi desternerent equos, e convirium holpiribus instrueretur, illa elam misic equosmarito, uc eguitando domum intraret, quali de via venillet. Illiaucem intranti occurrerune, quos ille cum salutarione honecte suscepit, praecipiensponimensam, invitans ad exulas. Cui Cenradus respondit, Non comedam, donec loquar sermones meos. Oui ait, loquere. AF ilIO: SalUTANETO omnes saxonia Principes, ropantes ut quantoerus ad eos Gioslariam venias. Reille respondic: Ouid cancilli viri indisent Principes Saxonia: Surrexiera. men, _ renit ad c05. Ouibus Conradus, qui cum adduxerat, dixit: PCcerex recter. Conseltim aurem omnes unanimicer ereaverunt cum sibiresem. PF ex eo quod acciderac, quia in aucupando decentus fuerat, quod eamen illi qual delururo ausurium erar, dictus est rexarium, Pcuronice aurem Voselkonie. Ille vero sublimatus in regem, dixic ad Principes. Duia dienari ectis, me robis Suscitare regem, justum est, ut sacramentis hdem regi vestro faciaris. Cum q omnes sacramenta cisecissent, misit legatos ad eos, qui in HarcesburB eranE, praecipiens eis, ut quantoerus in praesenriam ejus venirent. Oui abeuntes di. xerum eis, quae ex ore regis audierant. Acilli indignari, virgis exeoriaverune eos, de decaluacos ad Dominum Suum remiserune. Tune qui majoriner eos fuerat, dixit ad focios: Nosquidem dehonectari sumus, sed estore viri con- stances, _ienominiam nostram in floriam convertamus. Vidi hodienisos volantes: isti excipient consutionem nostram. Descenderane enim ad bal- neum adolescentes nobiles plus quam viginei, quorum redirum praestolantes omnes eostrucidarunt, et sic ulei contusionem suam ad regem reversi sunE. Ouiaudiens quod factum fuerat, indignatus est valdo, _ cum mulcicudine magna obsedic castrum, e expuenavicillud, _ ad cerram usqu dejecit. Di- cunautem quidam, quod propeer multam enormitarem de codem perpe. tratam castro, e proxrer memorarum Henricum Imperatorem, qui usque ad tinem vita lua à sede Apostolica excommunicatus suerat, sub anathemate a Domin 00d0