# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0332
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0332?run=74
# Title: Chronica Slavorum Helmoldi, Presbyteri Bosoviensis, Et Arnoldi, Abbatis Lubecensis (shelfmark Leibn. Marg. 180)
# Folio 302, page id 1700337297:0332
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1700337297&page=332
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1700337297/jpgs/default/00000332.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
# Lines: 65 recognised, mean confidence 0.73
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

302
CHROH. SL AVORUM
Hliric libirepolucam non dubitaret, capieramen de vincaBomini, quamnovi
cer plancaverat in monasteris beace Dei genitricis, _ S. Foannis E vangelicta,
anxiari. Ec quamvis jam dissolui cuxeret, e esse cum Christo, uc piuscamen
Paltor paucis _ adhuccenellis ovibus luporum insidias curabat praevidere.
Et dum a tracribus sape vilicaretur, dicenribus: Curnos, pater, deseris, aur cui
nosdesolatos relinquis: dicebar, Gracias igo Deomeo, TeluChricto,  piissi.
ma genitriei lux: quia per spem dirina elementix demorre quidem mea
noncontristor, led de desolarione hujus novella plancarionis non modi-
cum conturbor. Ad cujus profectum in beneplaciro Domini vellem adhue
superesse, e ipsam ad ejus honorem, quancum possem, adhuc novellam
contortare. Sed inter haec eum PPalmitra cogicarum ineum in Dominoja.
etabo, qui in omnibus semper exaudirit me, _ factus est mihiin salutem.
Cumque Capius ilta replicarer, et oa attentius Domino commen laret, quadam
nocte post matutinale orticium, ac s divinitus instructus, contidenter ait Ab-
baci sibi assidenti: Contide, fli, in Domino, d constans esto, et demorte mea
nolicontrictari: quia quod Domino placet, necesse estimpleri. Hoctamen
cerrissime Peias, quod ad laudem nominis sui servicium suum isto in loco
contorcabir, cancumne dubites, (ed viriliter asc, e contorterur cortuum, d
ustine Dominum. Sic confortatus in Domino, convocatis Fratribus, dicebat,
sejam resolui: e accipiens olei Panctiunctionem, manus ipse porrisebat, pC.
des excendebat, cum plallentibus psallebat, sumeoque viatico Dominiei cor-
poris dixit: O rex storia reni cum pace. De cujus advencu quasijam securus
adjunxic: Si ambularero in medioumbra morris, nontimebo mala: quoni-
amtu mecum es. Cumqe magismasis mortipropiaret, e jam lingua palpi.
tante in verbis deficeret, repence oculos, quosjam in morre claulerar, aperuit,
Equah exiliens, exren sis manibus dixit. Eccc vireo. Ouod qui aderant ad bea-
tam Dei genirricem Maciam dictum credebane, cui idem antiltes omnidevo-
tione serrierat. Nec dubitari porest, quin eui mater mileric ordia in ipsO mOr-
tis articulo consolara fuerie, quem eam derotum ministrum semperhabuit.
Pos deltrato levatus supercilicium depolitus est, et sic extremum trahene
halicum, III. C al. Decembr. in pace reddidir spiritum. Cujus corpus in eodem
monasterio, quod idem fundaverai, terra recondicum est, invitis tamen qui-
busdum d contradicentibus, qui cum deterre conabantur in majori Ecclelia
iumulandum. Sed Deus cum roco tuo Fructrarinoluit. Quia cum in codem
monacterio ae grotaret, ibidem etiam sepulcuram deliderans, ait: Hac requies
mea inseculum seculi, hic habicabo, quoniam elesi eam. Cujus animam in
Torre beatorum re puratam ere dimus: quia ab ipsispuerilibus annis Christum.
TecVstiB
Hil
panes
ienei
nec
1ea
e
a
lbbr
1
elig
iu De
ne
sut HC
a
maiu
Aoleata
erB2dt
tie De
qa
ce
adu AC
au
cuwI
ille
Bieua