# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0350 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0350?run=74 # Title: Chronica Slavorum Helmoldi, Presbyteri Bosoviensis, Et Arnoldi, Abbatis Lubecensis (shelfmark Leibn. Marg. 180) # Folio 320, page id 1700337297:0350 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1700337297&page=350 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1700337297/jpgs/default/00000350.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine # Lines: 68 recognised, mean confidence 0.73 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. CHROH. L AVORUM ctum ek, diximus, es vos in percurbatione animi abire rulcis. Holicemalum hoctacere, d quierem nostram in leditionem acerrimam concitare. Cui ille: Non credebam, inquit, quod cantam injuriam in conspectu principum mibi inferre relleris. Fcce in servitio vestro consenui, _ cerramen, quod vobiscer. cavi, teltantur cani capicismei in periculovira mex. Et quod majus elt, proh dolor, anima mea cribulariones e andultias muleastransivi, nec aliquando prohonore Imperiimihi velrebusmeispeperci. In Lonsobardia devotio. nem meam vidictis, apud alexandriam nihilominus felicitarem animi mei sensictis, _ quae in Saxonia non Lemel Fecerim, led lapius, animadverrictis. Et cum in omnibushis secundus nullifuerim, miror curhodie Abbatem iltum mihi praeferre rolueritis, de cujus praesumptione vosiplum suspectum habeo, quia nisi voluntacem rectram in mea humiliarione sen silse, nunquam adver- Cum me calcancum Cuum levallet. Nunc ereo, Ciplacet, ponantur sedes Solito, ech ledem meam dejecerit, sine concradictione similis sic altissimo. Siquidem Colonienlis arrogantiam Abbarisprasenserat. e cum quaruor millibus de 10 lexaginta quacuor riris armatis ad curiam venerar. Tunc furrexit Impera. cor, e dixir: Innocentiam quidem nostram superhac impoliione verbisprae. cendimus: Sed Eiachuc dissidiris, jurament nos in praesenti expurgarenon dubitecis. Et extendit manum quasijam super reliquias posicurus. Adhac verbarequieric spiricus archiepileopi, &t dixic: Sucticit, quia verba vestra projuramencomihi sunt. Sedtamenhi, qui causa liujus percurbationis fu. erunc, non Facile ab hac suspicione pursabuntur. Imperator aurem dixit Ab. bati: Oporcet vosabhaejuctitia vestra, quam exigitis, temperare, a locum 2 Archiepiscopo superiorem dare. Sedara itac controvertia, coronaturim. Perator. _ cum Imperatrice a Eilio coronato proceMit. Abbas vero non sine rubore locum inferiorem tenuie. 12 Vaetibi suxerbia, qua in calis quidemnata, sed cum genitoretuo Diabolo ad inseriora barachri es demersa, et quantofuit tibi altior oradus, tanto sactus estinterior casus. Tu quidem de sirpe pessima pullulacti, _ infectis parenti. busprimis per invidiam Diaboli in orbem cerrarum inerojicti. Tu aurem Dia- Bole inlareribus aquilonis sedem cibi parabas: sed credo, quia non sedem macerialem aftectasti, ed perhoc a caritare Deidiscedens, et in frisore mali ria perduraris chronum cuum super Alios superbia crexisti: qui sublimestra. bencoculos, quinon eum apoltolo qua surtum sune, Capiune, le d quae super terram, quorum Deusventer est, et in pravicare cordis sui machinanturma- lum. Sed quid cibi cum (piricualibus. quid cibi cum his, quirelisionem protes. Er in dirersis gradibus EcElehiasticis consistunt, e ministri Domini nuncupan. tur, vel 320 165 e de l nit. e d e elEL Lada liet it l si e aeter el elt, utle Miceita tine l de E, 1 alee a d