# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0427
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0427?run=74
# Title: Chronica Slavorum Helmoldi, Presbyteri Bosoviensis, Et Arnoldi, Abbatis Lubecensis (shelfmark Leibn. Marg. 180)
# Folio 397, page id 1700337297:0427
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1700337297&page=427
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1700337297/jpgs/default/00000427.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
# Lines: 46 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

hodua
eiciemm
dem
a
ee
et
ETDER LALL
Poltea ramen perDominu Crnehium Cardinalem, qui delegacus in Daciam, 3
_ indereversus, Bremam venerac, ipsa senremia eracuara est. Post haec 4
Henricus Duxjunior, Henrici Dueis F. Cometiem Sradii cum expedirione in
travit, in cujus comitatu Archiexiscopuserat. Oui reniens ad iplam civica-
cem, quadam fducia introitum se habere arbierarus est. Sed cum cum Sta-
denses nonrecepissent, primo quidem iptam curiam Exiscopi, qua propeci
vicacem eras, qua Hurst dicirur, ractari pracerit deinde veniens Kevenam,
omnia tere mabilia, Cive Pecora, qua homines ejusdem lociquasiad domum
retusiiillue adduxerane, auctorirate Archiepilcopi auterri praecepie, ita uc
ancilla Chricti, quae ibidem clausa sponso suo caelecti die noctue laudum re-
Conant vora, nimia diu laboraverintincdia. Alio eriam rempore cum adhue s
Conradus de Rorhecastrum reneret, cruperunt Bremenses in Comeriam,
depraedationesFacturi, a inter caterca, qua rapuerune, contisit etiam utho-
mines Epilcopispoliarent. Iploautem complence Missarum Polennia, venit
qui diceret, hominessuos a Bremensibus expoliatos, ip loscs praedones cum
praeca jam lonsius elone atos. Ouid Faceret vir Dei: quo se verteret, ienora-
Bat. Nam praerer illa quae extrinsecus erant instantia, suic illi coridiana soli-
citudoomnium afflictorum, meritoque plus suorii, juxta illud: Ouis infirmatur,
ecgononintirmor: quis scandalicatur, _ cgonon uror: Depolicis erso (a-
cerdoralibusecclesiam eeredicur, a irer arripiens, pradonesinsequitur, e
ad milliare unum fere anhelus cucurrit, illoscomprehendic, pradamtenuit,
necprius inderecestic, quam sua suis rectituit. Ferrentur omnes ejus adren-
cu, se peceasse commemorant, e inter compassionem a conttantiam magna-
nimitatem viri considerant, caniciem pulvere squalencem venerantur, d Pa-
erasmanus cornuia caurorum trahentes perhorrescunt: nec aliquid habe.
bant contradictionis, quosterrebar auctoritastantierasulis. O virummi-
lericordia rilceribusplenum, compaltionis aRectibus deditum, cuipietas
praripuit moram, ur non eques sed pedes sequereturraptorem. Fuit criam e
ad incerveniendum srenuus, ad discordarium compotitionem humilimus, ita
urnonnun quam cum pontiticalibus advolueretur ixPorum pecibus, quos ad
reconciliandum acclamantium prohibebat animus: Beatius credebat dare
quam accipere. Unde in consccrarionibus ceclesiarum masis omnes depro.
priis sumcibus accurare Audebat procurare, quam lua jucunditate aliosim.
porrune gravare. In ordinibus vero clericorum ranio plus eaudebar, quan-
o maxis ordinatorum numerolitate domum suam impleram ese videbar.
Hosresenim domi cratlargissimus, hospestoris verecundissimus, pauperum
procuraror diligencistimus ee cum iptisin menta propria convira jucundis
Da
Simus