# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0451 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1700337297:0451?run=74 # Title: Chronica Slavorum Helmoldi, Presbyteri Bosoviensis, Et Arnoldi, Abbatis Lubecensis (shelfmark Leibn. Marg. 180) # Folio 421, page id 1700337297:0451 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1700337297&page=451 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1700337297/jpgs/default/00000451.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 79 lines, status machine # Lines: 79 recognised, mean confidence 0.82 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. e0 nomine 1 incurretit. in revessedt ibas litga. Us Brenmil mmisenie im comni imilier ai cumadrelu RinusmamI eanuum Easuroraeict cujus chli a Bremente pralemtatelt. nieisejur ls iebul, 11 L IBEK IC. Exilcopum imperaroris archiprasularum malienandi caula arrepare crpicabAE. Et quia omne regnum divisum desolabitur, ideo W alde. mariregnum Aorenon Poruic: quia cum rese de pacenOn sen(IT. Cives tamen Dominum Harcuicum non libenter aspiciebane: quia ipsum non 4 per Imperatorem, cujus animum ofenderac, revertum dicebane. Unde ciredirus civicatis, quos Imperaror in manibuseorum posuerat, impedire Rudebant. Ille aucem non propria deliberatione, Ced Imperacoris voluntare Scincrasse aftirmabar, e plenarie grariam ipsius invenisse. Ad argumenrum hujusassertionis Dominum Coloniensem Adossum ad medium deducebar, quifavens partiiphus, hoc scripeis d nunciio ira ese astruebar. Cives vero, qui mandatum Ca Paris habebane, haec immurari non posse sinc veris licteris denunciis ipcrus evidencibus concendebant. supF2, 2) lib. IV. C. 3 .M. 20 CAPUT XXTI 1. Adolphus Comes Fartvico redi- piscopatum inter dicit. tum graculaturus, Bremam venit. 7. Comes auctoritate Imperatoris (5 2. Recornita, improbat reditum e Jus. meritis suis docet, injuste sibi ana- thema dictum. 3. Adolphusi s cives in causa illius 8. Sencencia de sacrorum intermissi- imperatoris voluntarem requi- runt. 4. Praesul Comitem ecclestastica censu- ra notat. S. Comes ad Papam provocat. 6. Praesulsacrorum usu per tocum F one muisatur. 9. Major aJaEia ex illa sacrorune prohibitione orta. 10. Reditu imperacoris ex Apuliama lis illis remedium allarum est. A Doltusereo Comes audico ingressu Domini Haruici, venit Bremam L LLconeratulans de advencu ipsius, similicer d certificari volens an vel per Imperacorem velaliunde ineraverit. Ipsc enim cum idem Harcuicus exula- ret, omnibusmodis per Imperatorem e periplam ccclesium Bremensem 12. boraverat, uc ad lncum pristinihonorisredirer. Ideoque nunc masis exut. rahas, e prohac vicissicudine aliquid eraria expectabar, Veniensisitur BrC- 2 mam, audirishinc inde parcibus, displicuic quod non per octium incraverit. Ideoque sic ordinarum eAt ab ip (0 e ciribus e aliis amicis Domini Imperato. ris, ur cum Dominus Archlepiscopus aliqua in civicare ordinare roluistet, de GBB 3 cccle. Ae cortum tale lgno los segnaim Ad. c. 1B, 1 V Lagent. V penduo ly doaui d lime Caumis, dine Il. diuman b pac. ceniniu Com. IL. H lomaris du in quidur cpu rerestetum ica appeles NTa TmanI er 1M i