# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759045683:0069 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759045683:0069?run=74 # Title: Floriacensis Vetvs Bibliotheca, Benedictina, Sancta, Apostolica, Pontificia, Cæsarea, Regia, Franco-Gallica ... Cum utroque Xysto ad diuersos (shelfmark Leibn. Marg. 121) # Folio 9, page id 1759045683:0069 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759045683&page=69 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759045683/jpgs/default/00000069.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine # Lines: 76 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 1 ado le SaCIO vet Smmipor L. leaquer cendere Undatione 1obores 1 retine 2 CD ne dioluma lc1020 ere placu nomine uIM VII AI que abi nllimens de abe Pronucie ictusD osler tali nderola ndem pn lestica, 9 Taterat, a heretas Ori) aurelit aacterio, Cugaudiod corporalu SS. Benedicti es Scholastica. rum: X in eodem loco, die illo, eamdem lolemnitarem cum insenci laecitia, in Dei laudibus peregerunt. Cum isitur ibi mora herent. Plebs3 Caenomanice rrbis, (cu ZCanomane ius supradiximus fuisse ciues, qui pro afferendo cor- ses adsunt. pore beatae Scholastiex ierunc) adfuit; obuiam pro- cedens ciuibus luis, quos pro devorrando calestiche. Pauro se misisse saudebat. Sed cum ad prxdictum 10- cum reniens, Cognouiller rei veriratem; ee aetus omnes Venerabilis Aigulh. Poltulabac eum, re sibimunuspro. missum, acque a Deo demonstracum, concedere debe- rec. Sed ildem Venerabilis rir, respondic le nequaquam velle sanctorum sermanorum corpora, ab inuicem Separare; Led sicut eos in priori monumero fuisse+ co- dicos, ita in secundo, indiuisibilicer componere relle + Sanctus BC testabatur. Junc vero Nobiles quique ac Sapiences, his concradixere rerbis: Puctum non esse dicentes, ve quos Divina voluntas participes Fecerat oraculi caelestis, et ambo in eode qui simus locum sanctorum chece corporum adiillent, monumenta quique in subeundo labore pares fuistene: non etiam rumulati a- tructus laboris, eque parcirentur. Maxime vero non el. pud Casinu. se dienu ducebane, re duo masna luminaria, loci rnius angultia coarctarer; cum sufticerent singulis locis, sin- Sula. Tandem isitur Expedictus renerabilis rir Rigul- tus, consiliis venerandorum rirorum assensum dedit; sigulfas decreuirque, reipse cum luis, retento corpore sancti consentit, ut Benedicti, illos cum corpore renerandae lororis eius. Canomanen- dimicreret. Sed quia certum non erat, qualiter discerni ses habeant ORa poruissene, quae contuse rnius sportellae tinus reci- corpus S. Scho nebat, difticultare discernendi, ad hoc consilium ven- lastica. cu est, ve ea que minora queque rideretur olta, separa- eim ponerentur, maiora vero alcrinsecus cogresaretur 6 Ous rie famina S. Benedicti ossa, resuscitatione pueri defuncti, ab ossibus discretio, quo S. Scholasticae discernuntur. quae Canomanis illata, in modo facta. Basilica locantur. CA PVY VTII. ssicur duu dehis haelicaretur, e cerrum quid iudicarinon posser. Dininicari, adhuc anci- nedntus e S. Scholastica ipsius soror.