# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759045683:0111 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759045683:0111?run=74 # Title: Floriacensis Vetvs Bibliotheca, Benedictina, Sancta, Apostolica, Pontificia, Cæsarea, Regia, Franco-Gallica ... Cum utroque Xysto ad diuersos (shelfmark Leibn. Marg. 121) # Folio 51, page id 1759045683:0111 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759045683&page=111 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759045683/jpgs/default/00000111.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine # Lines: 80 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. IMH omachi en IC propr d die ext HIS a ederece ria: _u doclop ero, 1011 meniou cencedo R. AduB S perven all eon emeat. im punili pore, dl pratam ancti Di milegur carent. A tereRes uS COp finiren delattie e pertelli lacituma lictum lo cerrimedt tamet et2. EniM alis pra Irague (Cuiisa imponet De ATiraculis S. Benedicti Sed cum id iuctum rectumque visum fuisset omnibus. Ouidam Valtinensis resionis legis doctor, cui quo- dam prelasio, Bestiale nomen, prohumano indicum 7 Conveniut erat: quique ex parce lanctiDionisii, munere corru- rebus nomi- Peus aduenerat: verensrie si duo incer le decertarent, na sape suis. celtis eorum reprobus invenirecur, indicium proculies. 8 Non est re- non esse rectum, ve bello proprer res Eccleslasticas, ce- ctum, vt pro- ites decernerene, immo massis inter se mancipia Aduo- pterres Eccle Pasticas suo caci partirentur. Cuius sencentix 3, Genelius viceco. decertetus mestavens, rectius dixic esse mancipia diuidi, quam gOenesiusVI celtes bello decernere: in eamque sencentiam. Conci- cecomes. lium omne deRexit. o AC vero Senctus BenedictuS, nC- LO Nota (an quaquam indicis illius ac legistatoris oblitus est: qui ctum Benedi- primus senteneiam diuidi mancipia, verlure iuxtano- ctu non esre men suum ac bestialiter proculit. Namque continuo re tulisse duello eadem in duas diuila sune partes Mancipia: IIe iusto non fuisse à Dei iudicio, ita percustus est. re nullomodo aliquid lo- restibus decer tatu, sed esre quiposler, euacuaco rorius linsux ofticio. Cognolcen tulisse manci- ces aucem Familiares ejus qui inibi aderane, veritatem pia, qua tota rei seltae: deduxerune cum ad Monasterium Sancti erant sua, in Contelsoris Christi, quem gravirer oftenderacibique duas partes perrnum terme demoracus est menlem, nuribus qui- auidi. busporerat, auxilium depolcens esresii Parris. Deni- que aliquanculam lanicarem consecurus, ad lua regre- dicur: numquam camen donec aduixit, impetrare va- luic: venomen sancti linsua propria exprimeret Be- nedicti. S. Benedictus latrones qui armillas (uas abstulerant, capi permiteis: ob miram Monachi simplicitatem. CA PVT XXVL Leubicorum efficium Cacris templis dicatum non modomodernis temporibus constat: rerum prilca etate, (ub beato Moile à Domino lesimus taber Res. q. 7Y naculo lacraco ex Leuitarum genere, cultodum u- nia lubrosata: quae processu remporis, a lancto Pro- pheta neenon Resemirabili Dauid, ampliori dispoli tione IFXcubitores Sacri. NM. 5. 25. 28