# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759045683:0266 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759045683:0266?run=74 # Title: Floriacensis Vetvs Bibliotheca, Benedictina, Sancta, Apostolica, Pontificia, Cæsarea, Regia, Franco-Gallica ... Cum utroque Xysto ad diuersos (shelfmark Leibn. Marg. 121) # Folio 206, page id 1759045683:0266 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759045683&page=266 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759045683/jpgs/default/00000266.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine # Lines: 70 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 206 Anonmi Floriacensis Liber Ouartus quo prolixioris recubans spacio cemporis, nimia vi xesricudinis arctatis venis, meacumque suum languine perdence, exsiccati Tunt nerui eius, hUMOrUI IRFIGatIO- ne amissa. Dui quonam luis operari mamibus nequa quam pocerac, onde sibi rictum adguireret, caepitnon modicam rerum necestariarum paes penuriam. Ouam. obrem aptari sibi fecit prabatum, ad similicuamem Callice Ci. illius instrumenti, quo Hercora pecorum de ctabulis efferuntur, dum mundantur: quacimus in co per vicose rura a suis denectus propinguis, alimoniam a viris Tusciperet milericordibus. Dum ergo luam quamuis milere lustencando vitam, diverla Frequentaser loca: tandem Parriciacum aduectus est. Ibi quoque relur in aliis, in quibus deguerat locis, quocidianam mendi- cans aliquanto cempore, consequutus est annonam. 2 Sancti Bc. Audiens autem, Parrem Benedictum, Cuum etiam ? car- reautiseru. nalicer Dominum, mulca eaeceris praestare Canitacum benehicia: caepie in luis huinsmodi condictum habere cogicationibus: Si alienis meus tam maxnisice (uHra-n Eatur Dominus, veeos quamuis remotillimos, si ipsum n mence supplici aduenientes expolcerine, ab omnigenisn curec intirmitacibus. Quanco magis meis solpitatemn redincesrare debet membris, illius seruituri obnoxiis, n qui cum eius sim corpore seruus, mente eriam sum illi n deuocislimus? Haec _ his similia apud se recractans, n exorat deterri le ad Monasterium. Vbinon mulcis euo- lucis diebus, secundum sidem propriam, Calurem rece. Dic inceserrimam, omnibus recuperatis membris. Vnde plurimum saudens, perleuerabac in eodem loco, nocti- 3Domuho. busquielcens in Habulo, quod superest3 Domuiho- spitum in Cae Epitumm, illic praeparatae aduencui. R epurans rero, licere abbris. iam sibi quidquid aserereller, rnanoctium, rictus sui concupilcentia cordis, centance le spiritu nequam, in- cidit in fornicarionem. Ouam rem BCaTS P’ateF nOn leviter tulic: vel quia recepta lanitare, castimonix vi- rorem seruare debuie: vel quia in locis lanctis, tancum Facinus admictere non dubicauit. F.a erenim domus, in qua perpetrauerat suprum, ance ianuam habetur Mo- nast cetere. aniu nacte Perc bus IreH RruH so(pI euli bidie nit, 1 piuI diler velo Cu b Cum ned nus Sed vel 2 Oci Den Mer luae IaHC 11