# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1759045683:0383 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759045683:0383?run=74 # Title: Floriacensis Vetvs Bibliotheca, Benedictina, Sancta, Apostolica, Pontificia, Cæsarea, Regia, Franco-Gallica ... Cum utroque Xysto ad diuersos (shelfmark Leibn. Marg. 121) # Folio 323, page id 1759045683:0383 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759045683&page=383 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759045683/jpgs/default/00000383.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. De vica S. Abbonis Floriacensis Mareyris. 3L3 lotanus, Cachurcensems Prxetulatum quem nunC re- sC athurcesis sic commierere dispoluisser. Ec ob hoc, tam ipse C0. Fpiscopatus. mes, quam e archiepilcopus Psruricentium, sub cu- ius Diaeces eadem Ecelesia consistie, non minimam Decunix summam ab eo exigerene, ad hunc alumnum Cuum Panctum dirisie abbonem, quid facto opus esser interrosans. Ad quem ille , Karicacivam direxic EDi- S Epistola S. a Rolam, ita le habencem. Quia re diuina piecas, leruum Abbonis ad a Tuum muleis honoribus admodum exculit, quos vir. Bernardum tucum praerosaciua adeo exeolis, rere imicabilem pre- Abbace Bel- a beas pluribus bonis: horeor _ admOneO, VEEUIX me lilocensom. a mor profectionis, illos gradus excellentix appetas, in a quibus Dominum non ofendas. EF polt alIquAnE2, COS denorans qui graciam lancti spiricus vel vendune, vel aemune, haec dicit. Huiulmodi empeores, quasdem velue a telas aranearum cexune, quibus le deffendune, quod non benedictionem, (ed res Ecclesixe posessuri emuE., Symonis. aCuius rero polsessio est Ecclelia, nih Colius Dei. Quis a eius Dominus nis Deus : Ouia etH praesens EcclCMA a indiset duobus aduocaris, uno in rebus cemporalibus, ae altero in spiriralibus, neuerum camen habet ve Domii ae num, qui eam vel redere possie, vel emere, quam Chri- a susredemit luo languine. Dansque ei contilium, hu- a iuscemodi clausula sinem imponie Epistolae. Numquam a erso inquiens feri haerericus vilo modo acquiescas. ae quia inaniter de peccatis poenicentiam agic; qui eam tidem impusnat, quam sub lanctis Apoitolis Cacholi- a Ca cenuit Ecclesra. Verum, Bernardus eandem aliquan- do bonorum huiusriex pereaesus, videns mulcorum Friselcere charitarem, de ideo superabundare iniqui- cacem, deliberauit animo, relictis omnibus quae possi- debae, Hicrololynam perere. Ouod iter, à Patre eius poenicencixe voto, anre omnes fere in hoc tempore s Quande Gallix HaBIEAEOTES CaptUM, ac percurlatum FVICTAC. primum in Nec camen hoc absque sui sencentia didalcali aut nalterium, lecreca cordis lui, huic luo cocius boniraris diri pacetacturus masistro. Ille, Hierololymicano incerdi- Etc caepia sunt a Prancis, le- rosobma a