# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1759045683:0807
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759045683:0807?run=74
# Title: Floriacensis Vetvs Bibliotheca, Benedictina, Sancta, Apostolica, Pontificia, Cæsarea, Regia, Franco-Gallica ... Cum utroque Xysto ad diuersos (shelfmark Leibn. Marg. 121)
# Folio 203, page id 1759045683:0807
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759045683&page=807
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759045683/jpgs/default/00000807.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
# Lines: 38 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

et
ite rati
ee si
Innatali Machabeorum Marigrum
Durat in exicium, quarium que addicere narum
Pena mox voluit: lassari namque ministri
Nec Resis furias, nec Rerem ferre valebanc.
Piohpudor erubuit vultus ostendere matro
Naus es atconita mente confundere caepit.
Hunc postquam stantem submisse lumine vidit,
Talibus ac oreditur dictis monitura rimmentem.
Guarcus es a trino partus, mihi quareus es infans
Quae nunc verba tibi, quae possum dicere nare
Hoc nisi quod solum durata potentia recum
Si simul es Virtus, sanctaque propacanis ortn
Illi debemus Reci, quodeunque necamus.
Ille dedic nobis Abraham cum semine sancto,
Per quem nobiliias, per quem cenus omne probatur
Ouodmanet in Domino sunctum cum nascitur illi
Tue cum iam nullum nacum sperare senectus
sponte sua poterat, sterilis quia Sarra manebat.
Illique cum peperis, generisque propasine septa-
Ex insperaio remanent bi Sarra nepores.
Esau es parria deductus orisine lacob,
Duos seimus parm deminos peperisse Rebeccam.
Hmc sumus, hinc morimur, genus hoc ribinare peredit est
Turibi pande viam, genitori accede priorum.
duorum procenies corum dispersa per orbem
inuidiam paritur, Dominum quia lola porentem
Mente colii, rurbae nec mixia accedit iniquae.
Quidribi cum rristi vultu ? quid lumina rerrae
Fixa tenes ? Calum poiius caelique parentem
Conspice, ne dubites, mater ribi prospera monstrat.
Quicquid in est patiens porta, ac comitare valenter
Turbam nate meam, numerum que horrare sequentem.
Sic dilecta parens luctus es caudia miscens
Fnierat claros monitus, cum luminis orbes
Ipse lenar, matremque oculis intendere capit.