# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1759045683:0809
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1759045683:0809?run=74
# Title: Floriacensis Vetvs Bibliotheca, Benedictina, Sancta, Apostolica, Pontificia, Cæsarea, Regia, Franco-Gallica ... Cum utroque Xysto ad diuersos (shelfmark Leibn. Marg. 121)
# Folio 205, page id 1759045683:0809
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1759045683&page=809
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1759045683/jpgs/default/00000809.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
# Lines: 48 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Ale11I
tiis
AIII.
enes
avI
vin
fusa
In Natali ALachabeorum Mareyrum.
Consenut cum mente dolor; eristisque granatos
Attollis vultus, es talia verba peofatur.
Hacma libertas es dura potentia linouae,
Aique hic quem tumida portas cerviee ricoren
Sentiet irari Recis quid verbera possint.
Sinondum es sariata malis, es singere tempras
Lacitiam. suctusque ruos in saudia vertis
Non t muta bene esse caude latare triumpha-
Dum modo sic vincas, vr sis suprema morum.
sic furiosa animis natorum funere saudet.
Hos quoque de stammis, hoc nec mutare potest a
Mla porest, decrera manent laetare superstes
Natis orba uis: es ne mea inssa morentui.
Ordo suos peracat cursus, producite natos:
Nevani pereant ienes. Dubiusne videri
Rex possir cerre rimor est mihi fcomina nullus.
Pracipons de cente a; Produceris, ore
Et specie mirande puer cui pectore virtus.
Firma manet. Tam que hine poteras vel vinvere Regem.
Ad quem sic placido mater sermone lecuta est.
Si dare complexus matritibi nate liceret.
Consireor soli, post vulnera nate dedissem.
Sed me dura verat, tristisque potentin Rogis
Denegat amplexus. Dum sit vox libera nobis,
Et liceat meminisse Doi, legemque tenere.
Non a Rese davam, sed quam Dons arbiter erbis
 Tradidit e mundi roctor. AToysé̀sque peritaste
Accepii, populoque dedir, cui maxima laus est
Nosse Deum meritum cui nos debemus bonorem
Tu modo ne dubites monitis parere parentis;
Sit viror es virtus. poninisque in pectore rota
Mens maneat iam plena Deo. sit fortior etas
Duam Recemsperare fuit superare inbontem.
Oquanta est vireus, quanta est fidueia forii
207
 Non meia
re insta
Conseribsit
proprio dieito.
dec